U9 



126. Coronilla varia L. (Led. fl. ross. I. p. 696; 

 Stev. Verz. p. 142. JV° 456). In declivibus ad Konkam 

 sitis hic illic frequentissima; floret per totam aestatem, 

 primis floribus d. 20 Maji m. legi. — Ross. Bfl3HJib, oro- 

 pojiHbift Bfl3Hjb, ropoÔflHin ropouieKT>. 



127. Onobrychis conferta Desv. (DC. prodr. II. p. 

 344; 0. sativae Lam. var. |3 Led. fl. ross. I. p. 709 

 non hue pertinere videtur: «leguminibus lateribus rugo- 

 sis», nec aculeatis). 



Planta nostra, quam in arvis et incultis pr. Wesselaja 

 legi, cum descriptione De Candolleana optime conve- 

 nit, insignis praecipue caulibus subdecumbentibus et ra- 

 cemo brevi-ovato. Calycis dentés brèves, tubo vix duplo 

 longiores; alae vexilli ungue evidenter, calycis tubo paul- 

 lo longiores; leguminum crista lata plana, spinae mar- 

 ginis dimidia linea vix longiores, spinulae disci margi- 

 nalibus 2— 3-plo breviores. Legumina puberula 0. sati- 

 vae (cultae) fruclibus multo minora; semina fusca, ut in 

 planta posteriore semiorbiculari-ovalia. Die 20 Maji m. 

 prim. fl., d. 5 Jun. m. fl. et fr. submat. 



fi hirsuta: caulibus inferne pilis patentissimis hirsulis, 

 superne cum foliis pedunculisque pilosiusculis; racemis 

 saepius oblongis. Cum genuina. 



0. conferta Ten. secundum spécimen herb. Acad. Pe- 

 trop. supra Sulmona Aprutii lectum, habita et leguminis 

 structura a nostra longe diversa. 



128. Onobrychis declivïum n. sp. 0. perennis cau- 

 libus adscendentibus striatis, basi stipulis loliorum infi- 

 morum emort. velatis; foliolis foliorum oblongis, fol. su- 

 per, oblongo-linearibus, apice saepe conduplicato recur- 

 vis, omnibus mucronatis; stipulis ovato-lanceolatis, longe 



