154 



natisve: foliolis obovato-lanceolatis oblongisve (3%— 6- 

 plo longioribus q. lat.), margine inciso-serratis, basi cu- 

 neato-integerrimis, serraturis utrinque numerosis (6 — 11, 

 plerumque 7 — 10); stipulis supremis reliquis minoribus; 

 calycibus minusculis, sub anthesi 2 — 3, fructiferis 4 — 5 

 lin. longis, breviter subcylindraceis, basi rotundato-trun- 

 catis; calycis laciniis ovato v.-triangulari-lanceolatis, imo 

 lineari-lanceolatis, calyce longioribus (v. brevioribus). 



Planta nostra, quam a medio m. Majo florentem, m. 

 Junio fl. et fructiferam collegi, non variât, nisi intra li- 

 mites arctos. Ludit foliolis angustioribus et latioribus, 

 inciso-serratis v. subpinnatifidis; ceterum var. laciniosa 

 typica apud nos desideratur. Folia et caules pro statione 

 magis (in campestribus) vel minus (in pratis siccis 

 reg. demissae ad Borysthenem) pilosa. Serraturarum 

 margo superior interdum subhorizontalis. Gaules in plan- 

 ta borysthenica circacircum laete virides, in planta 

 campestri contra in latere, soli exposito pallide pur- 

 purascentes. 



Huic valde affinis P. taurica Willd., quae a P. recta 

 L. fere iisdem notis recedit, quibus P. astracanica Jacq. 

 a P. obscura Willd. (colore insuper obscure viridi insig- 

 ni) dignoscitur, nempe: caule humili, foliolis infra médium 

 cuneato-integerrimis, foliolorum et stipularum forma in 

 caulium parte superiore et praesertim suprema, calycis 

 laciniis bracteolisque magis minusve acuminatis et hirsu- 

 tie majore (*). Species, characteribus enumeratis conve- 

 nientes, una ab altéra praeter alias differentias eadem 



(*) In P. taurica W., Tauriam meridionalem tantum inhabitanle, notae 

 commemoratac satis constantes ccrnunlur, dum P. astracanicae 

 proprietates non semper in speciminibus e diversis locis ornnes 

 simul bene eflîctae observantur vel cuni P. obscurae characteribu? 

 mixtae apparent. 



