412 



pr. Wesselaja atque inter Wess. et pag. Hilrowka rara; 

 d. 6 et 15 Sept. m. fl. — Ross. JiaôypHija, nojibiHeirt. 



Callus glaberrimus in foliorum apice, colore initio vi- 

 ridi, postea ferrugineo vel fusco, in planta nostra, valde 

 incana, numquam déficit. 



195. Inula média M. a Bieb! (fl. taur. — cauc. III. p. 

 576 in nota ad J. germanicam; I. hybrida Led.! fl. ross. 

 II. p. 505 et Stev. Verz. p. 203 snb. M 723, nec 

 Baumg. sec. Schur, enum. plant. Transsilv. I. transsil- 

 vanica? Schur. (1. c). I. rhizomate repente, perenni; caule 

 erecto, corymboso-pauci-v. multicephalo; foliis oblongis, 

 lanceolatis v. rarius lineari-lanceolatis, praeter infima in 

 petiolum angustata bnsi cor data sessilibus; involucri squa- 

 mis sensim longioribus, glabris v. apicem versus dorso 

 puberulis, margine dense ciliatis, exterioribus subsquar- 

 rosis: appendice colore fusco-violaceo magis minusve tin- 

 cta saepiusque ciliis longioribus praedita auctis; ligulis 

 florum radii tubo fere sesquiplex longioribus (parte ex- 

 serta capitulo breviore), apice tridentatis, rarius bidenta- 

 tis v. integerrimis; acheniis glabris. — Frequentissima in 

 pratis humidis siccisque atque in arenosis reg. demissae 

 ad Borysthenem; praeterea passitn in fruticetis ad Kon- 

 kam flum. infra Wesselaja; d. 20 Jun. m. prim. fl., d. 

 26 Jul. et d. 13 Sept. m. fl. et fr. 



Planta nostra cum descriptione I. transsilvanicae Schu- 

 rii (1. c.) optime congruit: unica differentia in forma ap- 

 pendicis squamarum involucri adest: haec in nostris spe- 

 ciminibus aeque atque in Biebersteiniano et omnibus a me 

 visis minime semiorbiculata, sed etiam in squamis exte- 

 rioribus ovata, acuminata. 



Formas sequentes distinxi: 



1. arenaria: caulibus inferne hirsutis; foliis lanceolatis 



