400 Trib. X. Flaviflorae. 



2. Sassafras atbidum N. ab E. 



S. foliis basi cuneiforniibus ovalibus iulegris subtrilobisquo 

 glaberrimis sabtus subtiliter venosis, geaimis ramisque novellis 

 glaucesceutibus glabriusculis., racemis sub anthesi globoso - com- 

 pacts. 



Evosmus all>i<l:i JS'utt. Nop. Gen. Am. I. p. 259. ». 8. 

 Tetrantkera albida Spr. S. Veg. II. p. 267. n. i4. 



In Carolina septentrionali et australi a Catawbae raonlibus 

 ad oras orientates Saulee vulgatissima species, erescens in socie- 

 tale Sassafras communis, quod quidera in Carolina septentrio- 

 nali rarior ista. Nultall. — Vidi specimen e Novo Aureliano 

 missuni in Herb. cl. Walker- Arnott. 



Arbor. Differt a praecedente glabritie partium et 

 ramornm glaucedine, foliis tenuioribus, pe tioi is Iongio- 

 ribus, maxime autem floribus sub anthesi glomeratis plus ter- 

 tia parte minoribus, (2 — 2/ 2 lineas latis angustioribus rarius- 

 que expansis. — Squamae gemmae florentis ut in Sassafras 

 officinali serieeo- villosae. Pedicel I i etiam villosi. Pedun- 

 culus communis vix 3 lin. longus. Reliqua ut in praecedente. 

 Ant h era e breviores, magis ovatae. R a dice est alba rauito- 

 que magis camphorata, quam commune Sassafras; gemmae 

 autem et rami teneri largiori gaudent mucilagine, quam ob rem 

 Ochrae (Hibisco esculento) in cibum substitui aptior. 



Flos femineus mari similis, loco staminum autem gaudet 

 staminodiis sex duplici serie positis, glabris, capitulo cordato- 

 triangulari longitudiue stipitis praeditis. Reliqua ul in Sassafras 

 officinali. 



^Sassafras albi vel glabri appellatione banc speciem mdi- 

 genae omnes ab altera, quae Sassafras rubrum dieitur, d' 3 t' u ' 

 Suuul." IVulail. 1. c. 



