100 BATRACHIA. 



exhibet — Ovaria eundeni situin et formam habent ac ovaria Molgarnm, lobis attamen haud dis- 

 tinctis. Membrana conflata sunt adeo tenui, quae vix dignoscatur; sed vitelli ipsi, instar uvaruin con- 

 fertarum cohaerentes, racemorum duorum speciem praebent. In hac feraina, die 3 Octobris dissecta, 

 vitelli erant onmium inagnitudinum, maturi et immaturi. In altera, die 26 Februarii capta, die 3 Martii 

 aperta, haud gravida, ovaria quidera paulo minora erant, scatebant autem ovis aeque magnis ac illa 

 jam descripta. Tertiae feminae, die 21 Junii captae, die 23 ejusdem mensis dissectae, utero ovis ma- 

 turis plene gTavido, ovaria rainora erant nec nisi parva ova continebant (vide figuram III tabulae XIV, 

 ad 16), imo excepto niaturo (p), in fundo, inter cornua duo uteri, sito. Semper autem ovaria ovis 

 pluribus scatebant quam in Funkii tab. 3, fig. 10. — Appendices luteae, cura ovariis connexae, 

 aeque ad in Molgis, sed raulto angustiores, tanquara fila ad margineni internuin ovariorura decurrebant 

 (tab. XIV, fig. II, ad 11). Rathke etiain, pag. 7, has appendices in Salaniandris semper rainores quam 

 in Molgis reperit. Colore autem et substantia cura his congruebant. In altero feniinae individuo haud 

 gravido, die 3 Martii aperto, appendices quidem paulo latiores eraut, nec vero aeque latae ac in 

 Molgis. In tertio feminae individuo, ovis gravido, die 3 Octobris dissecto, appendices erant sicutin 

 feniina priraa, vix paululum latiores, passim subinterruptae (tab. XIV, fig. III, ad 11.) — De fine et 

 usu harum appendicum Molgarum et Salamandrarura quidam auctores sententias suas protulerunt: Cu- 

 vier putat, has appendices, si paulo ante hyematioueni graudiores foreut quain paulo post hyeinationem, epi- 

 ploo analogas esse posse. Cum autein has partes in Molgibus et Batrachiis saltaiitibus vere, paulo post 

 hyemationera, volumine insigni inveuerim, in Salaiunndra auteui, die 3 Octobris, paulo aute hyematio- 

 neiu, pergraciles, ad Cuvieri opinionein haud accedere possum. Vix haesitareiu, his partibus relatio- 

 nein aliquara ad tempus pruritus sexualis adscribere, nisi Cuvier et Rathke easdem in larvis Batra- 

 chiorura voluinine insigui observassent. E sententia Bathkei p. 21, fasc. IV, pag. 7 et 9, fasc. I, 

 (pag. 3 — 12 in exteuso de his partibus actum est) voluinen harum appendicum victu copiosiore crescit, 

 cuin eas teinpore autuinnali ainplissiinas viderit, quod autein raeis observationibus haud respondet, cum- 

 eas terapore vernali in Molgis perinagnas repererim. Conferas quae supra ad Molgas tradidi. Carus, 

 p. 640, credit, has appendices forsan qua accumulationes materiae nutrientis, respectu functionum se- 

 xualium, fere sicut corpus pingue crucurum, consideraudas esse. Fukk suspicatur (p. 29, §. 52 et p. 35, 

 §. 66), Rathkeum (et Cumerum?) in larvis Batraehiorum, et speciatira Salainandraruin , renes cuin his 

 appendicibus confudisse; ipsi auteni, quantum quoque, ut dixit, investigaverit, non contigit, ut eas in 

 larvis Salainandrarum invenerit. Persuasum se habet, appendices istas esse organa, pigraentum secer- 

 nentia; de natura et fine hujus pigmeuti tainen, deque ductu excretorio ejus, haud docemur. 



Postquam iu feinina Salaniandrae maculatae, foetubus gravida, die 3 Octobris aperta, ovaria 

 (tab. XIV, fig. II) removeram, oviductus conspiciebantur quales figura I tab. XV exhibet. Situs eo- 

 ruin idem est ac in Molgis (conferas tab. XVII, fig. II et VIII), sed multo breviores sunt, indeque 

 gyris paucioribus coutorti. Apice supero (u — /), valde augusto, oblique ascendente, sensiin angustiores 

 fiunt, tandein autem in menibranam distenduntur pertenuem infundibuliformem (tab. XIV, fig. II, ad #), 

 quain Duverney, du Fay et Cuvier le pavillon appellant (conf. Funk tab. 3, fig. 10). Apex ipse, 

 seu pars superior (// — /) , rubro - albidus est; pars media {u — w) est amplissima et colore albo puro; 

 pars infera (w — a et w — b) colore eodem est imbuta ac pars superior. Intus pars media liquore lacteo 

 repleta erat, superior autem et infera vacuae erant et rugulis Iongitudinalibus striatae. In femina 



ovis gravida diei 23 Jnnii, uec non in altera foetubus gravida diei 24 Junii (tab. XIV, fig. III et IV), 

 oviductus (17) simili liquore repleti erant. Locus ubi oviductus in uterum transit, oranibus iconibus hic 

 adnexis, litteris a et b designatus est. Conferas ad haec Cari tab. XIII, figlV, ad e. Orificiura, 

 quo oviductus in uterum se aperit, in feinina foetubus gravida diei 3 Octobris tam arcte clausum erat, 

 ut nec setam transmittere nec tubulo per uterum oviductuni inflare possem. Alteri feminae, ovis gra- 

 vidae, diei 23 Junii, orificiura quidem apertum erat, ut oviductus per uterum inflari possent, sed locus 

 ipse valde coarctatus confiuium uteri et oviductus sat distincte designabat. Tertium individuum, foetu- 

 bus gravidum, die 25 Junii apertum, cujus uterum sinistrum, lateraliter reclinatum, tabulae XIV figu- 

 ra IV exiiibet, non solura orificium apertum hiibebat, ita ut oviductus per uterum inflari, in praeparato 



