PARTES INTERNAE. |Q3 



pressa est, sicut in Molgis, hancque forinani per tempus satis longum servat, donec sensim sensimquc 

 teretiuscula fit — Non solum in his foetubus maturis, sed iu ipsis nondum maturis, quales tabulae XV 

 fig. V exhibet, branchiae externae distinctae erant. Blumenbach in specimine Physiologiae com- 

 paratae de his branchiis locutus est, mihique benevolenter unam Salamandrarum recens natarum, quas 

 ipse nasci vidit, dono dedit; idemque specimen in tabulae XV figura VI, magnitudine naturali, fig. VIII 

 auctum a Iatere, fig. VII caput ejus auctum superne, fig. IX idem inferne visum, delineavi. Brnnchiae 

 (21) sub specie stylorum trium ciliatorum ad latera colli sitae sunt; superior est longissima, inferior 

 brevissima (conf. Funkii §. 67). 



II. PROPAGATIO SALAMANDRARUM. 



Salamandras viviparas esse constat; sed graviditas earum, inomentis quibusdam persingularibus 

 consideratione intimiore digna est: Mauiutius Hoffmann die 10 Decembris feminam aperuit foetubus 

 13 gravidam; Wurfbain die 12 Octobris Salamandram accepit, quae die 12 Martii anni iusequentis 

 34 foetus peperit. Maupertuis in duabus Salamandris , mense Octobri captis, foetus vivos reperit. 

 Funk, per omnes autumni et hyemis menses, in utero foetus invenit et ovula omnium evolutionis gra- 

 duum. Ipse in Salamandra, die 3 Octobris dissecta, foetus inveni — Femina, die 23 Junii aperta, ova 

 matura, sed nondum foecundata, in utero gestabat — Femina, dic 26 Februarii capta, neque ovis nc- 

 que foetubus gravida erat; oviductus etiam vacui erant — • His observationibus omnibus comparatis, 

 argumenlari inde liceret: 1) Ova versus aestatem iu uterum descendere et, utero ovis repleto, semine 

 virili extriusecus recepto foecuudari, ita tamen ut foecundatio haud omnia ova simul attingat, sed se- 

 meu virile in utero per longum tempus vim foecundatricem couservet, sensimque per omnes partes uteri 

 dispertiatur, et ova omnia, unum post alterum, foecundet; nam femina altera in utero gestabat foetus 

 omnium evolutionis graduum, qui ergo haud uno eodemque tempore foecundati esse poterant. Vel etiam 

 fieri potest, ut semen quidem omnia ova in utero simul foecundet, sed, utero nondum repleto, ova 

 postea, et forsan pluribus intervallis, ex oviductibus ingesta, vel a semine in utero retento, vel coitu 

 reiterato, serius foecundentur indequc etiam serius, illis primo foecundatis, explicentur. Funk quoquc 

 hanc opinionem de superfoetatione Salamandrarum jam professus est. 2) Ex observationibus supra re- 

 latis etiam arguinentari potest, feminam per hyemem foetubus gravidam esse et mense Februario aut 

 Martio partus edere; quod etiam cum observatione Bechsteinii, Salamandras mense Junio coire, con- 

 gruit — Supra vero etiam locutus sum de femina, die 24 Juuii aperta, foetubus 23 maturis gravida, 

 quos sine dubio post paucos dies enixa fuisset. Quaeritur ergo, quod quidem Rathke, pag. 30, negat, 

 an haec animalia bis in anno pariant, primo nempe circa initium veris, secundo circa initium aestatis? 

 Forsan vero etiam haec observatio partus, mense Junio editi, pro exceptione singula a regula communi 

 habenda est. 



De modo et de loco nuptiarum horum nnimalium nil certi constat. Du Fay et Blumenbach 

 suspicabantur, copulam veram ainborum sexuum necessariam esse, cum feminae sint viviparae; du Fay 

 in hac opinione eo magis confirmabatur , cum in mare Salamandrac penem invenisse putaret. Idem 

 auctor e similitudine genilalium Molgarum ct Salamandrarum colligebat, modum generationis in utrisque 

 euudem fore. Ratiike autem, pag. 104, e defectu cristae maris Salamandrorum, et e partu vivo suspi- 

 catur, coitum eorum quodammodo a coitu Molgarum diffcrre oportere; credit nempe, marem semen in 

 aquam emitlere , illudque a genitalibus feminac iusugi (I. c. I. p. 97). Naturae scrutatores et philosophi 

 remotioris aevi existiinabant, Salamandras e luto et limo gigni (conferas WURFBAINIUM Cap. 10. §. 2), 

 aut, qui hanc opinionem rejiciebant, negabant attamen differentiam sexualem horum nnimalium, suppo- 

 nentes, individua singula per se ipsa novam prolem gignere possc. E sententia Cihocci Molgae, aqua 

 deficiente, in Salamaudras transformantur: jjQuae" (Salamandra), inquit auctor allegatus, „in lacunis 

 „degit, ibi diu vivit, nisi, exhausta aqua, terrestris fieri cogatur, quod saepius contingit". Ad eandem 

 sententiam etiam accedit Imperatus, cujus verba haec sunt: „Sono lc salamandre nel geno di Iacerte, 

 „e quantunque Taltre lacerte procreino, queste non dimeno procreano animali. Ma sono in uno istesso 

 „lor geno duo differenzc di salamandre, dico di aquatili e terrestri, differenze non di nascimento ma 



