PARTES INTERNAE. 95 



de quibus jam locutus sum — Testiculi (10), fere in medio dorsi siti, haud simplices sunt, sed epi- 

 didymide (/c) aucti. Forma et ratio nexus testiculorum et epididymidum haud semper eaedem sunt, 

 nec in ipsis unius ejusdemque speciei individuis; conferas figuramVI, alius maris Molges taeniatae tes- 

 ticulos (10) cum epididymide (k) exhibentem. Pluria de hac differentia partium genitalium apud aucto- 

 res alios legere velis, imprimis apud Rathkeum (pag. 23, 33 — 37 etc); ipse numerus harum partium 

 non semper idem est, Rathke enim refert, testiculos interdum in 2, 3 et 4 partes disjungi. Sine du- 

 bio hae differentiae aetati et tempori pruritus sexualis respondent. Forsan autem ortus iliarum partium 

 eodem modo explicari potest, quo Rathke (IV, p. 15) ortum accumulationum variarum testiculorum stu- 

 rionis explicavit. — Cum testiculis conjunctae sunt Appendices luteae (11) (seu ductus adiposi 

 Rlumenbachii; sacculi oleosi Jacobaei et Wurfbaimi; les corps franges Cuvieri; corps ner- 

 veux etendus le long des testicules Perraulti etc), substantia et colore appendicibus analogis 

 batrachiorum salientium respondentes, nec vero lobatae nec ramosae, sed simplices. De functione et 

 utilitate harum partium hactenus non omnia dubia sublata sunt. Plurimi putant, eas cum functionibns sexua- 

 libus nexu quodam jnnctasesse, cum Roesel in ranis et bufonibus observasset, illas appendices, tempore 

 pruritus sexualis exaltatissimi maximas, post tempus coitus omnino fere evanescere. Cuvier talem ne- 

 xum negat, cum, suis observationibus, quas etiam Rathke probavit, hae appendices in larvis batra- 

 chiorum pro ratione majores, in feminis gravidis autem saepe minutae sint, potiusque eas pro specie 

 epiploi habere mavult. Conferas quae infra de his appendicibus Salamandrae maculosae tradam. 



Vasa duo deferentia alba Molges palustris oriticiis simplicibus in cloaca (tab. XVII, 

 fig. I, ad 13 cultro aperta) hiantia, gyris nonnullis juxta et supra renes (20) ascendentia, pone testicu- 

 los altius continuata, sensim subtiliora evadebant, tandemque in peritoneo evanescebant, nec succedebat 

 mihi nexum eorum cum testiculis invenire. Monro tradit, vasa 5 aut 6 e testiculis oriri, subinde autera 

 in ununi vas deferens jungi. Du Fay profert, e testiculo vas per membrunani, quae pulmonem cum 

 testiculo jungit, excurrere et, prope juxta vas deferens, in membrana, vas illud ambiente, evanescere; 

 existimat autem, semen per vas testiculi in vas deferens duci. Secundum Ruscomum (tab. IV, fig. VIII) 

 canales, lateraliter e testiculis orti (confer nostrae tabulae XVI figuram V ad e, partes masculas Sala- 

 mandrne maculosae exhibentem), ascendunt et in superiore parte cavi abdominalis in vas deferens trans- 

 eunt. Rathke, cui quidem pars anterior (supra testiculos ascendens) vasorum deferentium evanescebat, 

 itidem talem nexum lateralem suspicatur, cum alii eundem in ranis animadvertissent — In Molge tae- 

 niata (tab.XVII, fig. V) illiusmodi vasa deferentia haud inveniebnm ; sacculi membranacei autem, 

 nigro - alboque lineati (14) (quales etiam in figura I ad 14 adparent), ad marginem externum renum (20) 

 siti, supcrne pone testiculos ascendebant, inferue autem, canali brevi albo (12.), in cloacam hiabairi. 

 Credebam quidem, haec sacculorum striatorum orificia eadein esse cuin orificiis vasorum deferentium 

 Molges palustris, supra jam descriptis, vasa deferentia ipsa Molges taeniatae, a me examinatae, autem 

 sacculis ita quasi implicata esse, ut ea discernere haud potuerim; sed Ratiike, pag. 85, orificium pe- 

 culiare canalium (linearum) alborum sacculorum juxta orificium vasorum deferentium in cloaca invenisse 

 contendit; Ruscom etiam, pag. 62, orificium eorum peculiare vidisse videtur. Licet autem nexum horum 

 sacculorum cum vasis defereutibus haud eruere potuerim, licetque sacculi arctius cum renibus quam 

 cum partibus genitalibus juncti sint, nihilominus ad partes genitales pertinent, et quidem ad masculas, 

 cum feminis desint. Du Fay eos pro vesiculis seminalibus habet, cum liquorem in eis invenerit, 

 liquori vasorum deferentium simillimum. Monro eorum mentionem facit sub nomine organi ex tubis 

 confiati, semini diluendo liquorem aptum secementis et ad marginem recti effun- 

 dentis. Perrault nuncupat eos les reins succenturies, additque, eos cum renibus conjunctos 

 esse inagna multitudine rainorum nervosorum, qui haud vasa esse viderentur. Carus, pag. 641, eos 

 vesiculas seminales appellat. Rathke, pag. 85 et 88, concedit, eos, ratione functionis, vesiculis 

 seminalibus plurium mammalium respondere, cum autem forma vesiculari careant, eos appendices va- 

 sorum deferentium appellat, additque, hoc organon ncc in his animalibus, nec in homine et mam- 

 malibus, semen continere, sed potius liquorem secernere, ad volumen seuiinis augendum aptum (v. Rath- 

 kei tractatum pag. 97, 98). Ruscom canales albos horum sacculorum (pag. 62, tab. IV, fig. VIII. i) 



