G E N U S VII. 



BREVICEPS merr 



ENGYSTOMA fitzinger. 



1. B. G I B B O S U S. 



Corpore gibboso, capifc minimo, pcdibas brcvissimis ; vittis daabas dorsalibas andalatis fuscis. 



Mnter ckaracteres hujus generis Merrem interrogative digitum plantarum quintum lon- 

 gissimum adnotavit. Linneus nempe (in Mus. Princip. n. 10), et plures recentiorum auctorum, ut 

 videtur auctoritate Linnei seducti, Laurenti, Lacepede, Daudin, Latreille, huic speciei sex digi- 

 tos plantarum tribuerunt, sed nimis liberaliter; nam, plantas hujus auimalis intente examinantes, eas in 

 essentialibus cum reliquis cospeciebus Batrachioruin salientium congruere videbimus: Digitus quintus 

 perbrevis est et fere potius pro tuberculo, quam pro digito, haberi posset; calluni autem, ad radicem 

 digiti interioris adstantem, magnum et protuberantem, auctores pro pollice aut digito sexto habuerunt; 

 quo ergo computato, inde ab eo digitus quintus longissimus foret. Sciineider errorem auctorum jam 

 develavit, et callum istum pro eo quod revera est agnovit. Caeterum huic speciei, aeque ac Bufoni- 

 bus veris, soleae posticae callis duobus instructae sunt, quorum exterior quidem permagnus, interior 

 autem multo depressior est. Maxilla inferior antice nec emarginata nec dentata est. 



Auctores a Merremio ad unicam hujus generis speciem laudati, eain descriptionibus et iconibus 

 bene exhibuerunt; icon Daudiniana autem reliquis cedit. 



Descriptionibus collatis, quas Schneider, pag. 140 — 146, de Rana brcvicipite, systoma 

 et acephala edidit, quaruni duae ultimae a Merremio ad genus Bombinutorum redactae sunt, 

 non possum non harum specierum affinitatem intimam agnoscere, omnesque in unum idemque genus 

 colligere. Individua duo nostri musei, e descriptione Schneideri, prorsum ad Ranam brevicipi- 

 tem (Brevicipitem gibbosum M.) quadrant; sed rima postrema rictus deorsum curvata est, id 

 quod Schneider, in descriptione Ranae acephalae, inter characteres adnotavit, quibus acephala a 

 brevicipite et systoma dignoscenda sit. Num forsan haec tria Batracbia ad unam eandemque speciem 

 recolligenda forent? — Latreille cum Bufone ventricoso, p. 125, Banam systomam Schnei- 

 deri, ventricosam Linnei, et Bufonem gutturosum Daudimi conjunxit. Qua ratione auctor 

 laudatus Bufonem gutturosum ad illam speciem adbibere potuit, plane me fugit, cum p. 135. eundeiu 

 gutturosum pro specie peculiari habeat et describat. Certo, nec Bufo gutturosus huc spectat nec Bana 

 brasiliensis Sebae Thes. I tab. 74 iig. 1. Perperam Gmelin ad Banam gibbosam adhibuit Bufonem 

 marmoratum Laur., qui, secundum iconem laudatam Sebanam, nullo modo ad brevicipitem quadrat, 

 potiusque Hyla aut Bana esse posset. 



Gkavenhokst Rcptiliu. 18 



