64 BATRACHIA. 



tuberculis tribus dentiformibus, subprominentibus , instructa est. Pedes postici circiter lon- 

 gitudine corporis, aut panlo longiores, sunt — Quod ad colorem, varietates quatuor paulo accu- 

 ratius describam. 



1. Longitudo 1| — fere 3 pollicum. Superne albicans aut flavicans; maculis magnis viri- 

 dibus, interdum cinereo aut nigro mixtis, irregularibus, passim confluentibus , plerumque limbo lineari 

 nigro marginatis. Plurimis verrucae magnae superne puncto coccineo centrali notatae sunt, picturae 

 virides autem punctis nigris aut fuscis adspersae; rarius etiam parotidum picturae albae punctis similibus 

 conspersae sunt, quorum quaedam poro perforata esse videntur. Inferne corpus albidum aut flavicans 

 est, plerisque plus minus nigro-aut cinereo - maculatum. 



2. Longitudo 2^ pollicum. Supra griseo-et nigrogriseo - marmorata , ita ut color griseus 

 colori albo, nigro - griseus autem viridi varietatis primae respondeat. Verrucae plurimae supra puncto 

 albo notatae sunt, quaedam autem puncto sammetino - fusco , nonnullae pluribus talium punctorum; pas- 

 sim quoque maculae griseo - uigrae punctis nigris minutis, nec vero aeque confertis ac in varietate prima, 

 conspersae sunt. Maculae magnae capitis pedumque linea nigra circumscriptae , praetereaque nitore al- 

 bido limbatae sunt — Pallas refert, Bufones virides, in spiritum viui immersos, colorem nigricantem 

 induere; milii autem viginti specimina, per plures annos in liquore isto immersa, colorem naturalem 

 viridem immutatum optime conservaverunt ; tria individua varietatis secundae vita jam colorem virideni 

 exuerant. 



3. Individuum sibiricum, a LicutensteiniO transmissum, notis quibusdam, licet haud 

 gravibus, ab indigenis differt. Longitudo 2| pollicum. Statura et proportio partium speciei 

 indigenae, parotidis lobo inferiore forsan paulo latiore. Verrucae et granula sicut in nostris; 

 verrucis dorsalibus autem eo loco, ubi nostra individua puncto fusco aut coccineo notata sunt, scrobi- 

 culo parvo perforatis. Color superne griseo-niger, maculis obscurioribus dorsalibus, obsoletis, mino- 

 rihus quam in nostris, nec confluentibus ; maculis capitis autem, nec non parotidum et pedum, distinc- 

 tioribus, multo minoribus quam in nostris, saepiusque in plures maculas minores et puncta majora di- 

 visis. Maculae, sicut in nostra varietate secunda, nigro - marginatae et albo - limbatae sunt. Inferne cor- 

 pus flavo-griseum sordidum est, pectore abdomineque maculis parvis nigro - cinereis dispersis. 



4. Individuum aegyptiacum, quod itidem Lichtensteinio debemus, notis plnribus discedit 

 ab indigenis. Longitudo l£ pollicum. Verrucae sicut in praecedentibus ; dorsales autem puncto cen- 

 trali croceo. Caput superne deplanatum. Parotides ovales breviores, digiti autem graciliores et 

 longiores quam in autecedentibus. Color superne sordide albus, maculis magnis irregularibus con- 

 fluentibus viridi-nigris, aut, si mavis, viridi-niger, picturis venosis albis anastomosantibus marinoratus. 

 Distincte autem ab apice capitis, supra medium dorsi, ad anum usque, linea excurrit alba, crassitie 

 haud ubique aequali, cum reliquis picturis albis passim confluens. Inferne corpus eburneum est, nigro- 

 maculatum — Hoc individuum itaque capite depressiore et acutiore, parotidibus ovalibus et minoribus, 

 digitis longioribus gracilioribusque , linea alba longitudinali dorsali distincta, a Bufone variabili in- 

 digeno discrepat. Linea alba dorsali, nec non parotidibus minoribus, propius accedit ad Bufonem 

 calamitam, sed digitorum capitisque forma et proportione, nec non reliquis picturis, lineaque dor- 

 sali alba haud impressa sed plana, differt — Licet aliis forsan hae differentiae sufficerent ad novam 

 speciem constituendam , ego tamen hunc Bufonem aegyptiacum cum variabili conjungere malui, suspi- 

 cor enim, capitis formam depressam et digitoriun gracflitatem e statu praeternaturali profectas esse, for- 

 san e pressione externa cuteque exsiccata et corrugata, cum eandem conditionem quoque in iudividuo 

 nubico Bufonis cinerei (de quo supra actum est) observemus, quod, cum hoc variabili, una eademque 

 via ex Africa in nostrum museum pervenit. 



11. Pulli et larvae: 



1. Larvae caudatae, bipedes: Statura et forma larvis Bufonis cinerei Boeselii tab. XXI 

 fig. 20 respondent, paulo attamen majores sunt. Color supra nigro - cinereus maculis quibusdam inajori- 

 bus irregularibus , infra cinereo - albidus. 



