V. BUFO. 63 



1. Sibiricum ab indigenis, cute magis verrucosa, colore et picturis, differt. Supra cinereum 

 est, verrucis et margine externo parotidum cinereo - nigris. Verrucae majores punctis aliquot nigris con- 

 spersae sunt, quae in parotidibus speciem praebent scrobiculorum poriforniium. Pedes postici superne 

 maculis nonnullis niajoribus transversalibus nigro - cinereis ornati sunt. Corpus totum et artus infra albi 

 sunt, nigro - maculati ; maxilla inferiore tamen tota alba. Reliquiae exuviarum, passim adbaerentes, in 

 dorso animalis fuliginosae sunt aut obscuro - umbrinae , in ventre ocbraceae. Digiti apice brunnei sunt. 

 Longitudo 3 pollicum. 



2. Nubicum a nostris quidem capite depressiore, digitis gracilioribus , differt; illud vero e 

 pressione continuata, alterum ex esiccatione post mortem animalis ortum esse videtur, quemadmodum 

 siinile quid in specimine aegyptiaco Hufonis variabilis animadverti. Differt vero etiam capite paulo acu- 

 tiore, tympano orbiculato distincto, verrucis inter et ante oculos obsoletioribus , quo quidem hic Hufo 

 nubicus iconi Roeselianae melius respoudet quam germani nostri ipsi. Longitudo 2* pollicum est. Co- 

 lor supra sordide ferrugineo - ochraceus , ubi autem epidermis flaccida solvitur pallide - cinereus. Margo 

 niger parotidum deest. Dorsum maculis nonnullis majoribus fuscis obsoletis, pedes autem distinctiori- 

 bus picti sunt, una nempe brachii, duabus ulnae, tribus femoris, duabus tibiae, quatuor tarsi. Tales 

 maculas nunquam in nostris vidi, nec icones eas exhibent. 



3. Examine reiterato mihi fere persuasum est, Rufonem verrucosum, quem in conspectu 

 collectionis meae, sub n. 5478, descripsi, nil aliud esse quam Rufonis cinerei individuum minus ma- 

 cilentum decolor. Corpus ubique verrucosum, parotidum fonna, etc. omnino cum hoc conveniunt. Di- 

 giti postici forsan paulo Iongiores sunt, sed differentia vix perceptibili ; caput aliquanto acutius est 

 quam in adultis nostris, sed etiam nostro individuo minori capitis ratio eadem est; tympanum orbiculare 

 autem multo distinctius est quam in nostris cinereis. 



Descriptiones , quas Daudin et Latreille de Rufone vulgari ediderunt, bene quadrant ad 

 hanc speciem; icon Daudiniana autem prava est. — Rufo Roeselii horum auctorum potius ad hanc 

 speciem adhibendus est, quam ad Rufonem (Ranam nostram) fuscum, quocum Merrem eum jungere 

 maluit. Conferas ad haec quae sub Rana fusca monui — Fitzinger etiam Rufonem cinereum 

 Daudinii ad hanc speciem refert, forsan juste — Gmelin inepte Rufonem calamitam et viridem, 

 nec non Rombinatorem obstetricantem, cum H. vulgari conjunxit, licet viridem istum iterum, 

 sub nomine variabilis, pro specie peculiari receperit — Ex observationibus Menkei (in Isidis XX 

 pag. 172) Rana rubeta Linnei individuum junius hujus bufonis est. 



11. B. V A R I A B I L I S. 



Verrucosus, fibiis ulnis et lateribus capitis levibus, parotide mbreiiiformi ', p/antis semipa/matis ; 



supra viridis nut cinereus, albo-marmoratu*. 



Rana variabilis Pallas, Wolf. 

 Hufo viridis Laur. Schn. 

 Hufo variabilis Merr. 



Circa Vratislaviam , ubi haec species omnium Bufonnm frequentissima est, temporeque verno, 

 in aquis stagnantibus latitaus, cantu haud ingrato unisono irrrrrr..., saepius interrupto, aerem implet, 

 inagnam copiam individuorum, tam adultorum quam pullorum et larvarum, legi. 



I. Adulti: Longitudo 1| — fere 3 pollicum. Caput lateribus, infra et ante oculos, leve 

 est absque verrucis; ulnae etiani et tibiae verrucis carent aut subverrucosae sunt. Parotides lon- 

 gitudinales, subreniformes , vel potius soleaeformes , lobo inferiore angustiore. Maxilla inferior antice 



