58 BATRACHIA. 



sub eo confudisse. Icon Daudiniiina (marginibus capitis et niaxillarum epidenuide nigra vestitis) quoad 

 caput et truncum cura nostro individuo congruit; porotides, in descriptione latae (larges) denominatae, 

 ia icoue subovatae exhibitae suut, niiniineque latae; sed vestigium caudae, in icone conspicuuin, sine 

 dubio praeter naturam est; digiti postici in icone pravissiiue neglecti suut. 



Bufo scaber Schneideiu a 3Ierremio interrogative , scaber et bengalensis Daudimi au- 

 tem definitive, ad marinum rediguntur. Schinz quoque (in Translat. Cuv. p. 176) scabrum et ben- 

 galensem ad inarinum refert. Schneider dicit, scabrum praecipue his notis a marino differre videri: 

 Caput versus latera magis latescit (in nostro scabro Daudimi, seu melanosticto Schneideri, caput non 

 solum non magis latescit, scd potius paulo augustius esse videtur quam in niarino) , anterius etiam et 

 posterius magis depressum et concavum est (in nostro haec sunt sicut in niarino) ; margo orbitae supra 

 palpebram superiorem magis exstat (etiam in nostro hic margo paulo magis exstat quam in marino), 

 palpebraque ipsa, convexa, infra margiuem, non aequa margini, ut in marino, apposita est (in nostro 

 melanosticto et marino palpebra infra marginem apposita est); verrucae totius corporis multo asperiores 

 (quod nostro respondet) ; pedes breviores (nostro vix paulo breviores), verrucis asperis obsiti (sicut in 

 nostro) — De Bufone pustuloso (quein Merrem pro specie peculiari recepit) et brasiliensi Lau- 

 rentii, seu Bufone Agua Lacepedei, Schneider recte dubitat, uum ad marinum referri possint; 

 sane nullo modo ad hunc quadrant, quod etiam e citatis Sebae I tab. 74 fig. 1 et 2 patet. Merrem 

 Aguam Lacepedei sub noniine Bombinatoris maculati recepit. His etiam quaestio Bechsteimi 

 (Transl. Lacep. II p. 483), num scaber Schneideri ad Aguam Lacepedei adhibendus sit, negatur — 

 Bufo Levini Vincentii, cujus Schneider, p. 223, mentionem fecit, colore quidem cum nostra varie- 

 tate 1 mariui convenit ; cuiu autem descriptio niinis brevis sit, nil certi inde erui potest — Tria iudividua 

 Bufouuin, ex India orientali in museuin Blochianum migrata, quae Schneider, pag. 224, descripsit 

 et pro veris scabris aguovit, praecipue spatio inter oculos cavo, alias laevi, verrucis parvis aspero, 

 velut etiam basi et ambitu palpebrae superioris et regione circa nares mucronibus verrucorum horrente, 

 distincta sunt; sed in nostro scabro Daudimi, seu melanosiicto Schneideri, spatium illud levissimum 

 est, at verrucae palpebrae superioris et regionis circa nares haud differunt a verrucis niarini. Notae 

 istae, a Schneidero ad scabrum relatae, optime ad nostram speciem sequentem, asperum javani- 

 ciun, quadrant, qui autem defectu marginis elevati circa palpebras superiores, nec non forma paroti- 

 dis plantisque palmatis, ab hac specie quinta satis differt. 



De Bufone scabro Spixii conferas nostrum B. musicum, n. 8. 



Bufo bengalensis Daudimi (Hist. Ran. p. 96, tab. 35, fig. 1) huc pertinet. Descriptio et 

 icon elegantissima et perfectissima , marginibus elevatis verticis et maxillarum epidermide nigra orbatis, 

 ex asse cum nostro melanosticto couveuiunt. Miror autein, quod auctor, 1. c. , proferat, hunc bufonem 

 calamitae valde affinem esse, a quo tamen multis discedit. 



6. B. A S P E R, n. 



i r errncoso-asper, parotide ovata, plantis palmatis; fnscas. 



Haec Kuhlii species javauica, plantis perfectissime palmatis, parotide ovata, haud petiolata, 

 capite obsolete marginato, etc. satis a confinibus differt. 



Conieras quae ad Hylani leuconiystacem, n. 4, monui. 



