52 BATRACHIA. 



perne verrucosae sunt, superne praeterea tricarinatae , carinis verrucosis, a sunimo apice palpebrae de- 

 currentibus, ita ut anterior, eaque verrucis longioribus obsita, versus narem dirigatur, niedia trans- 

 versiin super frontem ad apicem palpebrae oppositae excurrat, posterior autem supra cervicem, ad latus 

 dorsi, curvatura gemina undulata, ad os coccygis usque supra anum, ubi cum carina respondente la- 

 teris alterius coincidit, deducatur. Dorsum medium, inter carinas, jam indicatas, verrucis parvis par- 

 cisque, anum versus tamen crebrioribus , obsitum est. Latera versus quoque hae verrucae copia et 

 magnitudine crescnnt ; in ipsis lateribus confertissimae sunt, majores cum minutis niixtae, hae grani- 

 formes , illarum maximae subconico - spinulosae ; imprimis autem plica cutanea lateralis, supra pedem anti- 

 cum orta, ad basin femoris usque decurrens, talibus verrucis spinaeformibus horret. Praeter hanc pli- 

 cam, plures breviores et irregulares, nec verrucis majoribus distinctae, in lateribus conspiciuntur, quae ta- 

 men e corrugatione praeternaturali cutis, post mortem animalis, ortae esse videntur. Abdomen talibus plicis 

 omnino caret. Hoc, nec non partes pronae capitis et artuum, digitis tamen exceptis, verrucis parvis con- 

 fertissimis aequalibus granulosae sunt. Pedes superne verrucis majoribus minoribusque, sicut latera trunci, 

 vestiti sunt; harum verrucarum niaxiinae, praecipue in tibiis, ubi multae earum in series obliquas duas 

 tresve subdispositae sunt, conico - elevatae esse solent. Palmae subtus, praeter granula nonnulla, verru- 

 cas plures magnas depressiusculas gerunt, quarum tres, magnitudine insignes, ad basin palmae, in trian- 

 gulum positae sunt, qusituor digitum primum (exteriorein) , tres secundum (longissimum) , duae tertium, 

 tres quartum, occupant. Plantarum verrucae paulo sunt minores; majorum earum duae digitum exterio- 

 rem, tres secundum (longissimum) , duae tertium, una quartum, duae (quarum postica omnium maxima 

 est) quintum occupant. Series longitudinalis verrucarum distincta externe partem tarsi superiorem ab in- 

 feriore definit. Appendicula, qua, secunduui paginam 581, anus dorsatae superne munitus est, no- 

 struin individuuni caret ; anus ipse in rimula transversali latet. In literis , ad me missis, Princeps suspi- 

 catur, quaedam individua forsan appendicula ista carere, eamve Iusum naturae fortuitum esse. Picturas 

 nostri individui, in spiritu vini asservati, icon addita exhibet. Abdomen, pectus, nec non infera facies 

 capitis et artuum, pallide colorata sunt, sicut dorsum medium, sed punctis maculisque parvLs nigris 

 quasi adspersa, in abdomine distinctioribus confertioribusque et passim confluentibus. Qnisque, com- 

 paratione nostri individui cum descriptione coloris, pagina 581, edita, videbit, illud, hoc respectu, ab 

 hac admoduni differre; sine dubio nostrum vivum aliter coloratum fuit, sed fasciae alternantes pallidio- 

 res et obscuriores, cujusvis coloris fuerint, quarum Priuceps autem, in descriptione dorsatae, nullam 

 mentionem fecit, nostro vivo specimini sane haud deerunt. Magnitudinem et partium proportionem figura 

 accuratissima exhibet — Femina et individuum pullum , paginis 583 — 587 descripta, magis adhuc quam 

 mas a nostro specimine secedunt. Pagina 589 dicitur, icones, quas Seba, D.yudin et Lacepede edidis- 

 sent, pravas esse, Sebanam iconem tamen, licet pessiiuaiu, ad dorsatam adhibendam esse. Ex icone 

 dorsatae autein, quam Princeps in fasciculis X et XI lconum ad Hist. nat. Brasil. edidit, nec non 

 e descriptione ejusdem speciei in Principis Symbolis I p. 576 — 586 , apparet , illam a S t. Bojei nostro 

 satis differre, optiine vero nostro St. dorsato respondere, licet mensura et proportio partium corporis, 

 a Principe p. 582 et 586 exhibitae , cum mea descriptione minus congruant. 



Quid itaque? Nuinne omnes auctores, me ipso haud excepto, species diversas descripserint? 

 Numve sub omnibus illis descriptionibus, inter se tam discrepantibus, una eademque species lateat, se- 

 cundum sexum aetatem loeum etc. variabilis? — Hae quaestiones, ut credo, solis observationibus , in 

 copia majore horum animalium viventium, et in loco eorum natali, institutis, vitaeque ratione, propa- 

 gatione, mutatione, incremento, haud neglectis, solvi possunt. Alter utinam Roesel Americam adeat, 

 qui his postulatis satisfaciat! Usque dum talis expeditio parata fuerit, optatissimum foret, quemdam no- 

 strorum reptiliologorum omnia ranarum cornutarum individua, in museis asservata, saltein ea omnia, 

 quorum descriptiones et icones editae sunt, ad eruendam eorum identitatem aut diversitatem specificam, 

 simul comparare posse. Vir eruditissimus , Dr. Wagler, qui jam nunc descriptiones et icones Beptilio- 

 rum edere incepit , dixit mihi , se , examine instituto cum pluribus individuis , de identitate S t o m b i 

 dorsati et Bojei persuasum se habere. 



