II. RANA. 41 



quae in tibiis ita disposita sunt, ut fascias 4 aut 5 exhibeant; subtus dilute - piceus , punctis conspersus 

 minutis pallidis, paulo majoribus niinusque confertis quain in dorso. 



Hoc individuum a Lichtensteimo nobiscum conmumicatuin est sub nomine Ranae pipientis. 

 Hoc nomen autem ad duas species adhibetur, quarum una a MERREMIO R. pipiens, altera R. mu- 

 giens nuncupatur. Haec altera Ranae pipienti Daudimi respondet, quae, praeter magnitudinem 

 eximiorem et picturas, cum nostra convenit. Magnitudo autem secundum aetatem variat; color uostri 

 individui vero manifeste corruptus est. Icon Daudimana quidem collo nimis elongato et angusto, auri- 

 bus niinis npproxiinatis, digitis posticis semipahnatis, a nostro individuo discedit, quae difFerentiae ta- 

 men ex incuria delineatoris aut sculptoris ortae esse possunt. Daudin ad suam speciem adhibet etiam 

 Ranam pipientem Gmelimi (quam vero iterum ad R. halecinam suam, seu pipientem Merremii, 

 et quidem potiore jure, refert), nec non la mougissante Lacepedei (Lacepede tamen, quantum e 

 descriptione brevi et synonymis colligere fas est, R. ocellatam Merremii coram habuisse videtur, licet 

 ad suam speciem laudet ranam, in Catesby Carol. II, tab. 72 pictam, a Daudimo ad pipientem relatam 



Qnamvis quidem, ut e modo relatis adparet , haud omnia dubia de Rana mugiente Merremiana, 

 seu R. pipiente Daudiniana, sublata sint, melius tamen ista species ad nostrum individuum quadrat 

 quam Rana pipiens Schreberi, Schneideri, Gmelimi et Merremii, quae ad Catesby Carol. II. 

 tab. 70 et Sebae II. tab. 37 fig. 4, longe a nostro individuo discrepantes , refertur, et Ranae halecinae 

 Daudimi respondet. 



Statura et proportione parthmi R. mugiens nostra convenit cum nostra R. picta antecedente. 

 Haec quidem femoribus longioribus et minus crassis, trunco macilentiore, verrucis minus distinctis, dif- 

 fert; cum vero exenterata sit, inde quoque truncus magis collapsus est. Picturis picta satis a mugiente 

 nostra discedit; sed in hac quoque vestigia obsoleta macularum transversalium tibiae adsunt, quales in 

 picta distincte conspiciuntur. Quaeritur, num ambae conjungi debeant? 



10. R. L I M A. 



Phmtis, ad apicem digitorum usf/ue, palmafis; levis; supernc fiisco-maculafa, a/bo-puiictata, 



linca albida ad facicm ittferam femoriitti. 



Hanc ranam Javanensem de Haan mecum communicavit sub nomine Rombinatoris limae 

 Kuhlii. Nec vero ad genus Rombinatorum referri potest, sed, toto habitu, corpore levissimo, pedibus 

 posticis longissimis saltatoriis, nec non maxilla superiore denticulata (denticulis quidem subtilissimis, ma- 

 gisque tactu quam visu distinctis), callo uno majore ad basin plantaruni (ruduneuto tamen calli ad basin 

 digiti exterioris), generi Ranarum respondet. 



Conferas quae ad HYLAM leucomystacein, n. 4, monui. 



11. R. C A N C R I V O R A. 



P/atitis pahnatis; digito i/uarfo praclongo, apice liltcro ; capite acuto; dorso ruguloso; suprafus- 

 co-maculafa, lateribas capifis albo - maculatis, femoribus superne et itiferne albo-vuricgatis. 



Hujus speciei Javanensis de Haan duo individua mecum communicavit ; unum, idque majus, 

 capite vix paulo obtusiore , corporis totius facie infera fusco - et fusco - ferrugineo - maculata, 



Gravenhorst Replilia. 11 



