I. HYLA. 29 



speciei apud Daudimum, rationc formae et proportionis corporis ejusque partium, respondent nostro spe- 

 cimini, quod attamen in medio corporis paulo crassius est. Cum autem icon Hylam squirellam di- 

 gitis paulo gracilioribus repraesentet , hanc potius quam rubram ad nostram speciem adhibere malui, 

 quamquam, e comparatione reliquarum iconum Daudimi, bene scio, pictorem aut sculptorem veram 

 harum partium formam et proportionem saepissime ueglexisse, ideoque, his characteribus niti, vix ra- 

 tionis esse. 



Coloris et picturae nostri speciminis descriptionem hic subjungam: Corpus totum artusque 

 infra sordide flava sunt; supra, fundo sordide dilute-brunneo, picturis his lividis (i. e. colore sanguinis 

 sub cute extravasati ) : liuea a singula nare ad ejusdem lateris oculum ducta ; punctis quibusdam in in- 

 terstitio illarum linenrum; fascia inter oculos; lineis istis continuatis, ab oculo inde per latera corporis 

 decurrentibus, in vittam dilatatis, quae versus hypochondria sensim evanescit et in puucta quacdam 

 dispcrsa dissolvitur; praeterea vittis duabus latis, singula pone singulum oculuin orta, paralleliter supra 

 dorsum decurrentibus , versus anuni sensim in maculas parvas dissolutis. Hae vittae, tain laterales quam 

 dorsales, punctis parvisque maculis obscuro - brunneis adspersae sunt, quae, accuratius e.vaminata, verru- 

 culae esse videntur. Similia puncta et maculae parvae per totam superhciein superuani pcdum dissemi- 

 nata sunt. Cubiti et genua albcnt. 



Hac descriptionc cum Hyla rubra et squirella collata, apparet quidem, nostrum specimen 

 quibusdam notis cum hac, quibusdam autem cum illa, melius congruere; veruntamen ad squircllam 

 paulo propius accedere vidctur. Alii forsan e hac conipniatione coUigent, rubram et squirellaiu, spe- 

 cimiue nostro intermcdio , in unam eandemque speciem conjungendas fore ; quod aliis ad dijudicandum 

 committo , quibus iudividuoruni hujus speciei copiam majorcm examinandi opportunitas se offeret. Cala- 

 mita fasciatus Schneideri, quem Merrem interrogative ad squirellam citavit, magis adhuc quam 

 rubra, colore et pictura, diftert. Omnia reliqua allegata autem, a Merremio ad Calamitam rubrum 

 laudata, praetcr icones Daudimanas, dubiis gravibus obnoxia sunt, cum descriptiones nimium cir- 

 cumscriptae, icoucs Sebanae autem prave exhibitae sint — Si Hyla squirella, quam Leconte, 

 in Ann. of the Lyc. of New - York I, p. 278, descripsit (v. Dull. d. Sc. nat. VI, p. 431), cum 

 nostra eadem species est, animal vivum, colore et picturis, a mortuo et in spiritu vini asservato 

 satis discedit. 



Superest adhuc, de Hyla quadam minuta nostri musei, quam pro specimine nondum adulto 

 hujus speciei habeo, rationem reddere, icone ejus exhibita in tab. YI Fig. I. Forma et proportio 

 corporis ejusque partium sicut in H. squirella; parvitate auteni et colore, nec non digitis paulo graci- 

 lioribus discedit. Longitudo, a naribus inde ad anuni, 10 linearum ; Iatitudo, ante pedes anticos, 

 3 lineas paulo excedit. Color, infra albidus; supra albidus cuni pallide-ochraceo seu silaceo iuixtus. 

 A singula nare vitta ferruginea per oculum, tympanum et latus corporis excurrit, in hypochondriis 

 evanescens et in puncta se dissolvens; dorso vittae duae, singula a singulo oculo orta, parallcliter de- 

 currunt, versus feniora iu maculas irregulares dissolutae. Spatiuin inter vittam lateralem proximainque 

 dorsalem albiduni est, vittain lateraleni albidain exhibens. Pars supera pedum punctis maculisque irre- 

 gularibus ochraceis variegata est, cubitis genibusque albentibus. Dorsuni et latera verruculis sparsis 

 subscabricula suut, sicut in Hyla boante, cujus pullum hanc Hylam esse credidissem, nisi corporis 

 exiguitas. caput magis acutum, forina pictuiaruni discedens, renixae essent. His omnibus autem cum 

 H. squirella congruit, in qua nunc ctiam similcs verruculas, ac in hoc pullo, conspicio. Venter et 

 femorum pars infera, aeque ac in H. squirella, granulis parvis contiguis obsiti sunt — De Spix in 

 tab. VI, Fig. IV Hylam edidit, sub nomine H. lnt eristrigae. nostrae squirellae juniori similliinam; 

 digitis oinnibiis auteni paulo longioribus, posticis totis nssis, distinctam. 



GnwF.NitoRST Rcplilia. 8 



