26 HATRACIIIA. 



a descriptionibus et icone allegatis inultnm recedit — Hyla crepitans Principis de Wied (Abbild. 

 fasc. VIII, tab. V Fig. 1), nec non Hyln geographiea Shixii (tab. XI, Fiaf. I et '2) ;ul vciiulosnni 

 prope accedunt, sed verrucaruni ant granulonim nec in descriptionibus mentio facta cst, nec icones ea 

 exhibent. 



4. H. L E U C O M Y 8 T A X. 



P/antis semipafmafis ; abdomine fcmnribusnue subtus granu/osis. Supra ferriiginco - irrorafa, 

 fasciis pcdum obscurioribus ; marghie ma.cif/ac supcrioris ct sutura /atcra/i pci/iim 



anteriorum albis. 



Cum de Haax, conservator humanissimus musei Lugdunensis, hanc Hylam 1 eucomy stacem 

 Kuhlii javanenseni, pluresque alias species , Javae indigenas, ad me trausmitteret . sinm! me certioient 

 faciebat, Boieum descriptiones et icones reptilium novorum Javanensiuin, in peculiari Erpetologia, edi- 

 turum esse. Inde Jiaruin specierum solas diagnoses ciicumscriptas proferam, ne auctori Erpetologiae 

 temere antevertam. Utinam opus exoplatissimum mox in lucem prodeat! Conferas conspectum hujus 

 Erpetologiae, quem ScHLEGEL in Hulletin des Sc. nat. 1826, n. 10, pag. 233 — 240 edidit. 



5. H. B I C O L O R. 



Capifc dorsoaue p/anis angnfafis, abdominc fcmoribiisijuc subtits granuiosis, planfis fissis. Supra 

 viridis ; tateribus pcdibus cf orbifis ocutorum hiferis afbo-ma: ufafis. 



Hujus speciei individua duo coram habeo: Unum, maximum, idem est, quod Sciixeideiv (Hist. 

 Amph. p. 160) e museo Lampeano, sub nomine Calamitae bicoloris feminae descripsit, quodque 

 cum descriptiouibus et iconibus, a Boddaeuto, Daudixio, Spixio editis, bene congruit. Individuuin 

 alterum, minus, pictura quoque ab illo recedit, indeque accuratius describenduiu est: 



Longitudo 2 pollicum et 2 linearum, peduin posticorum 3 pollicum et 6 linearum. Caput 

 superne grnnulis distinctioribus quam in individuo majore. Os interne porca acuta, cuni marginibus 

 maxillae superioris parallela; inter illam porcam et marginem maxillae serie denticulorum acutorum 

 aequalium, canaliculo, ad marginem maxillae inferioris excavato, respondeute. Horsum distinctius 

 granulosum quam individuo majori. Utrinque pone oeulum oritur, instar parotidis, sed minus elatus, 

 tumor elongatus angustus subaequilatus , latituduie circiter quinquies longior, fere usque ad medium 

 trunci descendens, ibique in angulo laterali dorsi evanescens, per totam superficiem poris minutissimis 

 quasi cribrosus. Iudividuo majori pori minus distincti sunt, sed latus totum trunci, infra angulum, 

 occupant. Similes pori etiam in parte supera pedum disseminati sunt. Color supra viridis (ubi epi- 

 dermis vetus adhaeret, piceo - viridis seu olivaceus), in palniis ulnis et plantis linea longitudinali alba, 

 subtus fuscoterminata , a lateris inferioris harum partium colore distinctus. Maxilla infeiior albo-margi- 

 nata est (ubi vetus epidermis nondum cessit, ferruginea ). In utroque angulo orbitae oculorum niacula 

 parva alba conspicitur. Loco punctorum alborum lateralium trunci individui majoiis, hoc, maculis septeiu 

 majoribus albis, cum colore albo abdominis confluentibus, ornatuni est; similique modo niaculae minores 

 humerorum, et puncta lateralia artuum alba illius, liic in maculas majores, at pauciores, extenduntur. 

 Magis difFert color in prona corporis et artuum parte: caput enim et pectus partim cinerea sunt macu- 



