III. EMYS. 15 



tibus, margine externo scutellorum marginalium flavo, scutis capitis fusco - punctatis ; inferne flavus, 

 sterno fusco-nebuloso, sutui'is scutelloruin marginalium fuscis. 



Individuum alterum minus, scuto dorsali magis ovali (cuin hoc scutum alias individuis junioribus 

 magis orbiculatum quani individuis adultioribus ejusdem speciei esse soleat) longitudine 12, latitudine 9 

 linearum, umbilico nondum penitus clauso, cuiu majore descripto caeteris convenit. Scutella dorsalia 

 autem, tota olivaceo-fusea, fusco-punctata, totaque scabra, intermedia longitudine fere triplo latiora, 

 omniuo areis mediLs scutellorum iudividui majoris respondent. 



Emys galeata Merremii et Testudo galeata Schoepffii optiiue cum nostra specie con- 

 giuunt. Latreille caput superne albens descripsit, nulla mentione facta punctorum. Daudinii ani- 

 mal differt scutellis sterui 12. 



Testudo Groxov: Zoophyl. I, p. 16, No. 73, quam Merrem interrogative ad hanc speciem ad- 

 hibet, differt capite superne calloso, sterno postice bifido, plautis quadriunguiculatis , potiusque ad se- 

 quentem barbatulam quadrat. 



A nonnullis auctoribus nostra species confusa est cum Testudine scabra Linxei (la rabo- 

 teuse Lacepedei), et cum Testudine verrucosa Walbaumii. De scabra autem nullus auctor 

 adfert, eam cirrhis duobus instructam esse. Lacepede insuper duas species confudisse videtur, dicit 

 enim, plantas esse quadriunguiculatas, nihilominus laudat Sebae I, Tab. 79, Fig. Iet2, quae plantas 

 liabent quinqueunguiculatas, quemadiuodum quoque in ipsa Lacepedeana icone plantae quinqueungnicu- 

 latae conspiciuntur. Verrucosa Walbaimii differt a nostra galeata, praeterea quod cirrhoruin nulla 

 fiat mentio, plantis quadriunguiculatis, scutellis marginalibus 25, colore etc. — De confusione galea- 

 tae scabrae verrucosae et testudinis Groxovii 73, conferas Schoepffium, 1. c. et Schneiderum 

 in Naturgesch. d. Schildkr. p. 324 — 327. 



5. E. BARBATULA n. sp. 



Cirr/to utrinaue sub maxilla infcriorc, scufetfis marginatibus 24, pafmis 5 - unguicutatis , 

 ptanfis 4 - unguicutafis, sterno postice bijido (Tab. V, Fig. IU, IV). 



His characteribus haec nova species ab oinnibus reliquis Emydibus bicirrhatis sat bene distingui 

 potest, nam E. depressa Merr. planiceps Merr. nasuta Schweigg. rufipes et stenops 

 Spixii scutellis marginalibus 25, E. galeata Merr. autem pedibus oninibus quinqueunguiculatis, sterno 

 postice truncato etc. differunt. Icones accuratissime delineatae et sculptae, niagnitudinein naturalem for- 

 mamque totius corporis et partium ejus singularuin oplinie exbibentes, descriptione fusiore haud egent. 

 Color nostri speciiniuis, in spiritu vini asservati et sine dubio valde decoloris, dilute luridobrunneus 

 est; scutellis dorsalibus, macula Laterali scutellorum marginalium mediorum, limboque sterni, sordideal- 

 bidis. Scutella dorsalia, hnprimis lateralia, nec non inarginalium autica, verruculis minutis acu- 

 tiusculis aspera sunt. Epiderniis scutellorum dorsalium rugulosa est. 



Ad hanc speciem refero Testudineni Groxovh Zoopliyl. I. pag. 16, No. 73, quam Merrem in- 

 terrogative ad Eniydein galeatam adhibuit, a qua vero satis dittert. Gronovius interrogative citat 

 Test. orbicularem Lixxei, quae, ut omnes scinius, longe diversa species est. Cum autem cirrhi 

 maxillares perparvi facile oculum fugere possint, forsan haec species jam ab alio auctore, neglecto cha- 

 ractere a cirrhis desumto , descripta esse potest. 



Individuum nostrum antea museum Lampeaxum ornabat. 



