PRAEFATIO. 



Jrlures plagularum, quas hoc fasciculo scrutatoribus naturae oflero, testes sunt levi- 

 tatis et incuriae, quibus antea multae reptilium species pingebantur describebantur et inter se 

 comparabantur. Inde saepe valde diflicile est, ut de hac illave descriptione aut icone, a nostris 

 antecessoribus edita, certitudine quadam probemus, ad quam specierum multarum, hodie 

 cognitarum, illa adhibenda sit. Nullo succumbit dubio quin definitio et descriptio Batra- 

 chiorum plurimis difficultatibus obnoxiae sint, cum corpus horum animalium leve nudum, 

 tegmine squamarum scutorumve carens, raro partes exhibeat, structura quadam peculiari 

 satis insignes, quae notas diagnosticas firmas, haud vacillantes ambiguasve, suppeditent. 

 Differentiae formae et proportionis corporis ejusque partium specierum diversarum saepis- 

 sime adeo leves sunt, ut vix verbis exprimi, nec nisi ope iconum accuratissimarum, aut con- 

 spectu animalium ipsorum, cognosci possint. Sed eheu! his quoque diflerentiis saepe 

 fallimur: Cute molli elastica horum animalium, forma proportio et superficies corporis 

 ejusque partium facile variis cominutantur causis externis et internis, praecipue autem 

 morte, cum partes carneae desidunt, cutis autem contrahitur corrugatur coniplicatur aut, 

 generatione et accumulatione interna iluidi cujusdam gasiformis, extenditur et, si forsan 

 statu naturali verrucosa aut plicata erat, levigatur. Color et picturae itidem permfidae 

 sunt^ quippe quae, post mortem, magis quam formae et proportiones, commutationibus 

 maximis obnoxiae sunt, saepiusque plane evanescunt. Si vero Princeps de Wied pos- 

 cit, ut, descriptione animalium, in spiritu vini conditorum, coloris eorum nullo modo ratio 

 habeatur, ad hanc sententiam haud accedere possum. Naturae scrutatoribus et descriptoribus 

 nostris rarissime contingit, ut reptilia exotica viva, et in patria eorum ipsa, videant et obser- 

 vent, sed speciminibus contentos eos esse oportet in spiritu vini conservatis, quae autem quam 

 plurime, saltem quoad colorem, haud cognoscerent, si colores soli vivi, nec quoque mor- 

 tui, quos corpora in spiritu induerunt, descripti essent. Insuper autem cognitio modi, 

 quo colores vivi, post mortem animalis, vi liquoris spirituosi commutantur, jam per se 

 utilis est. Optimum itaque foret, si., cum descriptionibus reptilium vivorum, commutatio- 

 nis etiam ratio redderetur, quam colores, post mortem, in liquore spirituoso perpetiun- 

 tur. Ante omnia vero, in describendo aniinali, forma situs directio nuinerus pictura- 

 rum respiciantur, nam, colore ipso fugaci et commutato, forma tamen, aut saltem linea- 



