19 



P a r s s e c u n d a. 

 Arferiae. 



§♦ 5. Conus arteriosus. 



Trium arteriariim primitivarum, arferine anouymae scilicet, aortae sinistrae 

 et arteriae pulmonnlis \\\ orig-ine oomplexum, conum nrteriosum *) denomino. Hi 

 tres trxinci, quornm dno priores e spatio interventriculnri , tertius vero e ventriculo 

 dextro orig^inem ducunt, inter ati-ia sinistrorsum leviter obliqui nec non vagina com- 

 muni obvoluti septem circiter per lineas prog-rediuntur ; quo in decursu alter prope 

 alterum ita siti sunt , ut nrterin pulmonnlis antrorsum et aliquantulum sinistrorsum, 

 aortn sinistrn hujnsce ad latus dextrum eique parallele (ideoque antrorsum quoque), 

 arteria anonyma denique pone nunc dictas , directione mag-is verticali , decurrat. 

 Mag-na illa tria vasa , brevi isto itinere peracto, ibidem, ubi nrterin anonymn in 

 cnrotidem communem et in aortnm dextrnm discedit, e vag-iua comnuini eg^ressa, 

 suam inde unumquodlibet petuut metam. Quoadtisque autem dicta vag"ina adhuc ob- 

 vestiuntur, parietes tam arcte inter se couuexas exhibent ut scalpelli ope a se invi- 

 cem didiici nequeant, truncusque maguus ex iis compositus, conus arferiosus in- 

 quani , ampli et unici vasis , septis qiiibiisdam tres in tubulos divisi effigiem praebeat, 

 cujus paries liber tantum, arterine anonymae appertinens, majoris crassitudinis gra- 

 tia disting-iii potest. Supradicta vero vag-ina nihil aliud est, quam membrana cellu- 

 laris quaedam (reflexa fortasse pagina serosa pericardii), totum illum truncum com- 

 munem extus ubiciinque obdncens, quae, cum siiper sulcos siiperficiales , inter fres 

 illas arterias primitivas intersitos transit , crassior fit , et parvas eorundem lacunas 

 plane explet 2). 



Quum deniqne tria raagna vasa de quibiis sermo , sua unumquodque in orig^ine , 

 bulbi ad iustar protuberent, trunco ab ipsis composito formam plus minus conicam 

 praebent, haud indig^nam quae coni arteriosi nomine compelletur. 



miraque praeterea suis iii operibus simplicitate excellere, jam exinde coiicludere poterimus , in 

 corde Psammosauri grisei aut plane iiullam sanguiiiis arteriosi et venosi dari mixturam , aut, 

 si qua detur, saltem iion perfectam , talem vero tunc demum , postquain capul et extremitates 

 anteriores saiiguine plus minus oxygenato trajectae fuerunt, contingere. Etenini profecto ope- 

 rae pretium non erat, hujusce reptilis cordi slructuram secus illa mammalium fere artificiosio- 

 rem, utrique aortae autem privam seorsini originem , et ulteriorem iii profuiido denique tho- 

 racis cavi anastoniosim , largiri. — Hujusce capituli ad calcem adjectum velim, cor psain- 

 mosauri grisei de reptilibus corde biventriculari praeditis , ad illa, quae unicum tantum ca- 

 vum ventriculare oiferunt, pedetentim transitum expedire. 

 ') Hujusce slructurae causa, si vasa haec cerea materie iiijecta speclamus (Fig. I. 2.), truiicus 

 unicus in quatuor ramos discessurus , adesse videtur. 



') Fig. I. 2. 



