﻿P r a ofa t i o. x 



uersum, Ilaemachatem scilicet Cepedii 3), mihi 

 ex autopsia ignotum; nee dubitari licet, illum ac- 

 curatius descriptum etiam externas monstraturum 

 notas, quibus distinguatur. Si autem vere in hac 

 sp.ecie tela sola letiferam indicare vim valeant, 

 maxime doleudum est, auetores etiam inter se 

 dissentire de venenata quorundam serpentum in- 

 dole. Grayo auetore Coluber stolatus et myete- 

 rizaas telis carent , quibus Linuaeus ea tribue- 

 rat, Coluber e contrario Cerastes, laticaudatus 

 et fuluus, qui seeundum magni Systematis condi- 

 torem pro innoeuis habendi sunt, illis instruun- 

 tur; Colubrum denique lemniscatum tarn Lin- 

 uaeus quam Grayus a veneni suspicione libe- 

 rauerant, Seh neide rus autem tela illi tribuir, 

 et Cu vier us inter maxime noxios Serpentum 

 recenset. Diuersa Grayi sententia sine dubio 

 in modo quaerenda est, quo ad inuestiganda tela 

 vtebatur. Post demonstrationem, qua probat, 

 tela neque longitudine neque mobilitate a denti- 

 bus innoeuis differre, telorum vnicum criterion 

 in eo ponit , quod tela semper sola in maxillis su- 

 perioribus haereant , nullisque comitata sint denti- 

 bus, qui in serpentibus venenatis in palato tantum 

 infixi reperiantur, in innoeuis autem in maxilla su« 

 periore aeque ac in palato , ideoque in his quater- 

 nae superiores inueniantur dentium series, quae 

 ope subulae ab apice ad angulos oris duetae facile 

 detegendae sint, si oculum fugiant. Fallacem au* 

 tem hanc in tela inquireudi rationem satis argu- 

 unt recentiorum obseruationes, quibus constat 

 Hydrorum (quos Grayus innoeuos dicit), Bon* 

 garorum et Trimeresurorum maxillas superiores 



