40 I. BENDE. II. GESLACHT. MESTKEVERS. 



3. GROOTE ZWARTE MESTKEVER. 



Deeze is de grootde der Meftkevers, die ik gezien heb , en berufi in het 



JLabinec van zyne Doorluchtigfte Hoogheid den Heere Prince van Orange. 



■ De rand van bec placce bekkeneel is zeer weinig ingefneeden, maar als 



gegolfd mec halve ronden: midden op hec bekkeneel zic een korcehoorn, 



die een weinig achterover geboogen en (lomp is. 



, Even achter hec hoofc reiil de rug rteil omhoog, en maakc een vreemde 

 zecr breede vooroverlleekende verhevenheid, die in het midden tv/ee knob- 

 beltjes , en aan beide zyden cen dikke fcherpe punc of doorn heefc. 



De dekfchaalen zyn glad , maargerand, gelyk hec ruggefchild, De dyen 

 en beenen zyn by uicnemenheid grof en Hrerk. De voecen aan de voorpoo- 

 ten zyn kleiner dan die van de midden en achterpooten. 



De beenen der voorpooten zyn breed , en buitenwaards bezec mec drie 

 fterke tanden , en binnevvaards mec een fcherpen langendoren, naall wel- 

 ]ken hec achcerfte, lid van de voec ingeleed is, maar de beenen van de mid- 

 den en achterpooten zyn van een ganfch andere gedaance, om dac die coc 

 een andere einde, gelyk in de prasmisfen gezegd is, gefchikc zyn; waarom 

 ook het achterfte of eerfte lid der midden en achtervoeten ganfch anders dan 

 in de voorvoeten gemaakt j^s, wyl hec door alle deeze knobbeis, uicfteek- 

 fcls, en dorens zich mec grooce kracht in de meft kan voortftooten, wan- 

 neer hec de pooten eerll voorwaards ingecrokken heefc. 



De kop en hec ruggefchild zyn als van fegryn leer, ligt geknobbeld, maar 

 0e dekfchaalen zyn glad. Aan hec geheele dier is alles koolzwart. 



4. GROENGLANZIGE MESTKEVER. 



-De rand van hec bekkeneel in deeze fchoone Meftkever is niet ingekorven. 

 Op hec midden van hec bekkeneel ziccen drie kleine knobbelcjes, van welke 

 de cwee buicenfte doornachcig zyn. 



Hec maakfel van hec ruggefchiid heefc veel overeenkomfl: mec dac van de 

 voorige groote zwarte Meflkever,doch de knobbels en cwee fcherpe puncen 

 in de voorige, zyn hier alleen kleine verhevenheeden. Voorts is het rugge- 

 fchild glad, doch van een allervreemfte figuur. De dekfchaalen zyn geribd 

 en zeer ligt gerand. Hec maakfel der poocen is als dac van de voorige. De 

 kleur van dic dier is blinkend groen cer plaacfche, daar hec lichc op hctzelve 

 valt, doch byzonder aan de buicenzyde: maar boven op den rug wordc hec 

 groen zoo donker , dac hec trekc naar het zwarce: doch de kleur der holte 

 en buitenrand van hec ruggefchild is noch ce fchilderen, noch te befchryven, 

 en veranderc van verf, naar maace dac 'ei* het licht opvak; het goudgeel, 

 de gloeijende koperkleur, en hec groen van de Amatyft zyn onder een ge- 

 mengeld, en de glans behoefc voor geen edel gefteence te wyken. De kop 

 en poocen zyn zeer donker groen, dat naar hec zwarce crekc. Deeze Tor 

 ,J,eeft in OoUindien. 



5. VER. 



