I. BENDE. XIII. GESLACHT. SCHARBYTERS. (9 



Zy hebbcn in , en bezydcn den bek , twce korter , cn twce vry lanpcr 

 drieledige voclders oni hun fpyzc mee te voclen en te wcntelcn cn iii dcn 

 bek te brengen., Zy hebben ook in ydcr zyde der bck, een ruherpe fnytand 

 of fchaar, waar mede zy allerhande infetten, vvelke zy dcnkcn tc zullcn 

 kunnen vcrmecfteren en aanvallcn , en mccr biniienwaards twec llompe tanden 

 of kakcbeenen , wclke tegen clkandcrcn lluitcn: en cindelyk zeer ftcvigc 

 baarden. 



Hunne fprietcn zyn aaa het cirde wcinig dunner dan aan hun begin, uit- 

 gezonderd hct voetftuk, djt in hct bekkchccl zit , cn v/clk vuetftuk in al 

 de Torren hct dikfte is. 



De ODgen zyn ror.dj cn pu'leu fterk ulc. 



Het ruggedckfel hceft ecn fterkcn rand, maar kan evenwel niet voegzaam 

 cen fchild genoemd wordcn, wyl het blinkend borftdekfel zich aan den rand 

 daar mcde vereenigr, 



Zy hebbcn gladdc dyen cn beencn, uitgezonderd aan het einde der beenen 

 daar lange fcherpe doorncn zittcn, die tot hunnea vaften gang, en tot hec 

 graaven in de aarde dienen. 



Dc Icden van hunne voor cn achtervoeten zyn merkelyk onderfcheiden , 

 200 ais op dc xxxvi Plaat onder X'. 29 is afgctckcnd: die van dc voorvoe- 

 cen zyn dik, breed , en kor:, en van ondercn ganfch plat, op dc zyden be- 

 zet mec borftelcjes, om vaft tc gaan, en hun aas mce te kunnen aangrypea 

 en vaft re hoaden, als mcde om in den grond daar mcdc te kunncn wcrken: 

 maar dc lcdcn dcr achtervoeten zya lang, vaa boven rondachiig, en van 

 ondoren plat, en op dea rand bezet mcc zeer fyne doorntjes, die tot hec 

 vaft;c:ten hunner vocccn , cn l)cc vaardig loopen uitnemend dienftig zyn. 



Hunne rupfen leeven in den grond, ea maakcn by hunne vervcliing ecn 

 g'adde rondc holce zonder eenig fpiofcl, en verandercn aldaar in een pop, 

 aan welke allc de leden, en voor al de pootcn uitfteeken en kenbaar zyn. Zy 

 leeven allen op dcn roof, ea gaan daar toe voornamcnlyke uit by nacht , 

 wanneer zy doodcn cn lcvenden die zy vindcn; aantaflen , ea zy zooden gc- 

 hccle bcnJcn veroielen, indien de Schcppcr nicc aan vclc gcllachtcn, die 

 Iien niet ontloopen of by nacht ontvJiegen kunncn, het vermogen nict ge- 

 j^ccven had , om hunne fprietcn cn pooten zoodanig re kunnen intrekken ea 

 onder hunne fchUdcn te bedekken , dat zy zich geruft kunncn laaten wech- 

 ijcepcn , zonder nadeel tc vrcczen. 



In verfcheidene fpecies zyn de mannetjes kenbaar uit dc merkelyk bredcr 

 leden der voorvoeten , v.'clkc hua diencn toc het beklimmea der wyf jcs. 



Dic geftachc is vcrdccld ia twee familicn, waar vaa de eerfte vliesvlcugels. 

 hceft onder dc dekfchaalen , gclyk do mecftc torren , maar dc twccdc heefc 

 gccn vliesvleugels , cn kan derhalven niet vlicgen, doch dic gcbrek wordc 

 hun merkelyk vergoed , door hunne zcer lange pooccn. 



I-> 7yn zoo veelcrlci fpclingcn van byzondcrc dicrtjes in dit gcPacht, dac 

 racn twyfelen moct , of zy onderfcheiden zyn. Mogelyk teelcn fommigen 

 voort door malkanderen. 



I s EER. 



