33 I. BENDE. I. GESLACHT. KEVERS. 



131. DE CYLINDER. 



Dit Kevertje valt in Ooftindien dog zeer zeldzaam. Op de kop van het 

 zelve zit een klein doorntje, 't welk de wyfjes van deeze fpecies ontbee- 

 ren. Kort achter de kop is het ruggedekfel laag, maar aanftonts omhoog 

 reizende formeert het ook , gelyk de twee voorigen , de figuur van een halve 

 maan. De dekfchaalen zyn fyn geribd. Het geheele dier is vaa een lang- 

 vy^erpige gedaante, zeer hard en blinkend zwart. 



132. DE KNOBBELRUG. 



Op den kop van deezen zit gelyk in de voorigen een fcherpe doorn. Op 

 het ruggedekfel zit een groote dikke knobbel, welke bykans den geheelen 

 rug bedekt. De dekfchaalen zyn omtrend glad. Het geheele dier is blin- 

 kend zwart, doch van onder zeer ruig door mooi Orange hair. 



Jkken zyn Vaderland niet. 



133. DE ALGERYN. 



In deeze zeer zeldzaame Rever moet men zich verwonderen overhet net 

 en cierlyk maakfel van zyn rug en dekfchaalen. Wanneer men het rugge- 

 fchild van naby befchouwd, is het met duizenden van kleine knopjes bezet, 

 en over de dekfchaalen loopen in de lengte derzelven eenige nette fyne 

 rechte ribbetjes , tusfchen welke de dekfchaalen even gelyk het ruggefchild 

 gefigureerd zyn , doch een weinig grover. Het geheele dier is van onderen 

 en booven bruinzwart. 



In 'c Kabinet van den Heer C. B. Voet. Uit Algiers. 



13-1. DE GERIBDE DREKKEVER. 



'Van dit gefiacht zyn 'er in Nederland verfcheidene fpecies, die niet zeer 

 Oi gedaante, maar meeft in kleur verfchillen, en wyl ik dezelve nooit ge- 

 paart heb kunnen vinden , weet ik niet of dit het onderfcheid tusfchen man- 

 netje en wyfje is, dan of het een fpeling der natuur is, dan of het onder- 

 fcheide fpecies zyn. De gemeenfle zyn mooi donker blaauw en van onde- 

 ren fchitterend violet. Anderen zyn van boven donker groenachtig en van 

 onderen zo groen als een blinkend gelleente. Anderen v/ederom zyn by- 

 kans zwart. Zy leeven meefl: in de Paardemeft en fnorren in den avond 

 langs de wegen; doch uit een voorzichtig inftinft, dat de groote Schepper 

 vi^elke hen als vooruitgedacht heeft, verbergen zy zich by dag tegen het 

 Toof gevogelte, en graven onder de verfche Paardemeft, waar uit zy hun 

 voedzel haalen, elkvoor zich, een nauw rondgat, ftyl neder in den grond, 

 en zoo diep , dat de langfte kromme bek van het roof gevogeUe hen niec 

 kan bereiken. 



135. DE 



