141 r. BENDE. 1. GESLACHT. KEVERS. 



niaar op y der zyde van den buik , evcn beneden de dekfchaalen , ziet men 

 op de zes achterfte ringen van den buik zcs driekantige witc€ viakken , zoo 

 als in het wyfje van deze , onder N°. 46 , vertoond wordt. 



De maand van Mei is nauwlyks gekoomen , of deeze Kevers koomen in 

 Nederland in groote menigte te voorfchyn. Zy eeten liefft de bladen va« 

 wil'gen, en lindeboomen. 



46. DE MEIKEVER. TFyf. 



Hier ziet gy het wyfje van den vorigen , gefchilderd , zoo als zy vers uit 

 den grond koomen, wanc hec wit zeer fyn hair, dac als ftof op den kop ea 

 rug zit,flyt 'er zeer rafch af. De wyfjes zyn dikker dan de mannetjes, 't welic 

 inraeeftalle de Torren ten dienfte der eieren door den alwyzen Formeer- 

 der gefchikt is. De witte vlakken op zyde van den buik ^yn hier duidelyk 

 aangewczen. Het groote onderfcheid tuflchen dee^e en de mannetjes ziet 

 men m de fprieten hier nevens ook verbeeld : zy zyn veel kleiner , en heb- 

 ben maar zes geblade leden in de knoppen van dezelve daar de mannetjes 'er 

 zeven hebben , fchoon de leden der fprieten in beiden tien zyn. Het uit- 

 wendig maakfel is voor 't overige het zelfde als van de mannetjes. 



47. DE WESTINDISCHE MEIKEVER. 



Zeer veel overeenkonvft heeft deeze in grootte en maakfel met de Neer- 

 landfche Meikever N°. 45. Doch wegens de fprieten houde ik deeze voor 

 het wyfje, fchoon ik het mannetje nooit gezien heb. 



De kop, en rug, en 't geheele dier van onderen zyn blinkend groen , ge- 

 lyk ook het achterlyf , dat buiten de dekfchaalen uitfteekt. De dekfchaalen 

 zyn fyn geribd , en vuil of bruinachtig groen. Zy valt in Surinamen. 



48. DE ZWARTE DUINKEVER. Man. 



By de aftekening van dit dier heb ik niets by te voegen , dan dat de borft 

 cn 't voorfte gedeelte van den buik zeer ruig zyn met bruin geel hair. Men 

 vindt hen zwarc en wit gemarmerd, zoo als deeze gefchilderd is, zoo wel 

 als bruin en rood gemarmerd zoo als de volgende is , en van beiden vindt 

 men man en wyf in gelyken overvloed, waarom ik hen voor onderfcheide- 

 ne fpecies houde, die ook in hunne rupfen verfchillen. Meu vindt hen in 

 't laatft van Mei in groote menigte langs de Noordzee in de duinen van Ne- 

 derland. 



De bladen der fprieten zyn als die van de Meikevers, doch verfchillen 

 nog merkelyker in grootte: die der mannetjes zyn zeer dun en fluiten zeer 

 digt op malkanderen. 



49. DE ROODE DUINKEVER. TFyf. 



Van de zwarte Duinkever heb ik geen wyfje , en van deeze roode geen 

 EQannetje getekend, omdat het de kleur, en nLet het maakfel is, dat hen 



on- 



