on 



quas Aras, et Ministros suos habent, testantur multa 

 ex patrum memoria, et recentioris aetatis itineraria. 



SECTIO VI. 



De serpentibus venenatis, veneno eo- 

 runi, et cura ab iis demorsorum. 



§. 30. 



Differentiae inter venenatos et inno- 

 cuos. Etsi habitus serpentum fere omnium horridus, 

 ac ideo plerisque hominibus venenosus esse videatur, 

 natura tamen vix deeimam partem illorum veneno 

 armavit. 



Differentiam venenatorum ab innocuis noscere, 

 maximi momenti objectum est ; utilissima quidem 

 methodus foret, quae eos obtutu externo distingue- 

 r^t, hic tamen solus haud sufficit , paepissime enim 

 investigatione penitiore, non raro lente quoque vitrea 

 perficienda opus est. 



Criteria quae characteres externi s u p- 

 peditant sequentia sunt: 



1-mo. Caput Venenatorum est latum , ad basim 

 maxillarum diductum, triangulare , aut cordiforme, 

 hinc collum multo tenuius , /nnocuorum caput est 

 sngustius , ovale, aut elliptieum , saepius subdi- 

 stinctum. 



2. Caput venenatorum squamis dorsi simili- 

 bus , aut vero scutellis minoribus vestitur, Innocuo- 

 rum caput scutis.majoribus tepritur, quorum ut plu- 

 rimum 9. adsunt 4. ordinibus comprehensa. 



