21} 



faeillimum, sed et falacissimurn suppeditat charaete- 

 renij utpote qui aetate , sexu, metaiuorphosium tem- 

 pore, climate , et eonserva ionis methodo faeillime 

 mutatur. EtM species colorum tam levem per ?e coji- 

 stituant eharacterem , eo constantiorem praestant lo- 

 cus, typus , et distrihutio stri rum, fasciarum, ma= 

 cularum in quas hi colores digesti sunt. 



His consideratis apparet, singulum characterem 

 solum haud sufficere, omiies vero aut plures inter se 

 conjunetos plurimum docere , unius defectum , aut 

 ioconstantiam, alterius praesentia, et constantia cum 

 ftuctu suppleri, aut eorrigi posse. 



§. 26. 



IH s i r i b u t i o systematjca serpentum. 

 Cum incremento universae scientiae naturalis pari 

 passu, serpentum quoque numerus faotis deteetioni- 

 bus novis ita auctus est, ut qui apud LiMXEUIVI t.) 

 in Systematis Naturae editione GmEHNIAaA anno 17 fr, 

 et seq: nec quidem dueentae , jam La CEPEDiO u) 

 1801. cum plurimis varietatibus tercentae essent, in 

 recenti autem opere Merremuno v) de anno 1820. 

 post notabiles specierum reductiones ultra tercentas 

 et triginta eleventur species (ex quihus tamen quae- 

 dam ad varietates reduci possunt.) In tam numerosa 

 serpentum tribu, quorum iudividualis constitutio mul- 

 tifarie modificatur, haud parvae est ditTicultatis, me- 

 thodice in ordinem naturae eonvenientem eos dispo- 

 nere ita, ut in eodem faeile inveniantur. 



t) Gmelin Syst. I\ T at. Linn. T. par, 111. 



u) Naturgesch. d. Amph, ubers. v. iiechstein T. 111. 1V # V# 



v) Xentamen Svst. Ampiiii;. 



