Genus 101. — HIPPORHINUS. 779 



Ohs. — In Costa inferiore singuli elytri, paulo pone medium, tu- 

 berculum reliquis majus, e pluribus conglomeratum, observatur, 

 ut in Hipporhino bllubeixalato , et hoc saepe densius et albidius 

 squamosum , maculam albidam refert. — Ghl. 



Patria : Ciap. Bonae Spei. 



Q 56. H. Sehienodosus. Sckli. — Hiij. op. I. p. 490. 36. 



Q Var. P fronte non carinata, punctis striarum in elytris evi- 

 dentioribus, tuberculisque seriatis crebrioribus. 



Var. 7, angustior, elytris apice muticis rotundatis; caeterum ut 

 in ß: an mas? 



Habitat var. p in Africa auslrali, var. y ad Cap. Bonae Spei, a 

 Dom. Cum. Mannerheim et Dom. Drege missae. 



Varietates cum lypo normali descripto in caeteris exacte conve- 

 niunt : modo frons parum impressa, oec carinula media inslructa ; 

 elytra minus densesquamulosa , luidepuucta striarum evidcntiora; 

 interstitiis alternis dorsi paulo confertius seriato-tuberculatis, mu- 

 cronibusque apiralibus in var. 7 omnino deficieniibus. Hse discre- 

 pantiae vero vix specics peculiares indicant. — Fhs. 



Obs. — Rostrum in hac specie, ut in pluribus, aptius quinque ca- 

 rinatum dicendum , dum supra in medio carinam distinctam ge- 

 runt, et interstitia sulcorum lateralium etiam carinata. 



Patria : Cap. Bonas Spei. 



6q 57. H. Caffer. Timnberg. — Huj. op. I. p. 487- 33. 



Hipporlunus caivus. Huj. op. I. p, 486. 3i. 



Obs. — Identitas hujus speciei et Hipporhini calui jam pro certo 

 habemus , modo quod individua illius recentiora squamositate 

 illaesa. — Fhs. 



Patria : Cap. Bonae Spei. 



