( 445 ) 



CAPIIT XIV. 



De regno Samara. 



Modo dicamus de alio regno quod vocatur Samara. Quaiulo 

 liomo rcccdit de Basman , invenit regnum de Samara, et est in 

 ista insula. Et ego Marcus Paulus moratus sum ibi quinqiie men- 

 sibus, propter malum tempus quod me tenebat. Item tramontana 

 non apparebat ibi nec stcllae magistri. Ipsi sunt idolatrae et sunt 

 silvestres et habent regcm magnum et divitem , et vocant se pro 

 magno Kaan. Nos stetimus ibi quinque mensibus et exivimus de 

 navi et discedimus in terram et fecimus castclla de lignis, et in 

 illis castellis stabamus, propter malas gentes et bestias quœ come- 

 dunt homines. Ipsi habent meliores pisces de mundo ; scd non ha- 

 bent granum sed risum. Ipsi non habent vinum , nisi sicut dicam 

 vobis. Ipsi habent arbores quasdam de quibus incidunt ramos et 

 de ramis collât aqua , et illa aqua quce cadit est vinum, et trahilur 

 una nocle plena una tina vel unum magnum coppum quod stat 

 paratum ad pedem istius arboris. Arbor est sicut parvus datillus ; 

 et habent illse arbores quatuor ramos. Quando autem trunchus 

 non projicit plus de vino , ipsi projiciunt de aqua ad pedcm istius 

 arboris , et stando aliquantulum trunchus emiltit vinum istud , et 

 est ibi de albo et rubeo et est satis boni saporis. Isti habent mag- 

 nam abundantiam de nucibus Yndiae. Isti comedunt omnes car- 

 nes bonas et malas. Or dimittamus hoc et dicam vobis de regno 

 Dragoiam. 



CAPtIT XV. 



De regno Dragoiam. 



Est unum regnum per se , et illi de illo regno habent suum liu- 

 guagium et sunt de ista insuia. Gens est mullum salvatica et ido- 



