( 3fi ) 

 sit cuni organis suis et pervenit ad Manguchan (i). Qui requisitus 

 pro quo venisset, dixit quod ipse crat cumquodam saucto episcopo 

 oui Dcus miserat literas de celo scriptas literis aureis et mandabat 

 ei quod mitteret ad doruinum Tartarorum, quia (i) futurus erat 

 dominus orbis terrarum, et quod persuaderet hominibus quod 

 facerent pacem cum eo. Tune dixit ei Mangu (3) : « Si attulisses 

 literas illas que de celo venerunt et literas domini tui, tune bene 

 venisses. » Tune respondit quod afferebat literas , sed erant 

 cum aliis rébus suis super saginarium quendam indomitum qui 

 evadens fugerat per silvas et montana, ita quod amiserat omnia. 

 Et bene est verum quod taies casns fréquenter contingunt. Unde 

 oportet quod homo valde caute teneat equum suum, quum descen- 

 dit pro necessitate. Tune quesivit Mangu (4) nomen episcopi. 

 Dicebat quod vocaretur Oto (5). Unde dicebat illi de Damasco et 

 magistro Willelmo quod (6) fuerat clericus domini legati. Tune 

 quesivit ipse Chan in cujus regno esset. Cui respondet (7) quod 

 sub rege quodam Francorum qui vocabatur rex Moles (8). Audie- 

 rat enim jam de eo quod contigerat apud Mensuram (9), et. 

 volebat dicere quod esset de vestris hominibus. Insuper dicebat 

 ipsi Chan (10) quod Sarraceni erant inter Francos et ipsum, qui 

 impediebant viam : quod, si via esset aperta, mitterent nuncios 

 et facerent libeuter pacem cum eo. Tune Manguchan (11) quesivit 



(1) Magu chara, MS. B. 

 {■>) Qui el , MS. fi. 



(3) Magu, MS. B. 



(4) Magu, MS. fi. 



(5) Odo , MSS. Jl et e. 



(6) Qui , MS. B. 



f7) Respondit, MS. E. 



(8) Mêles, MS. B. 



(9) Mossoram, MS. B. 



(10) Cham, MS. B. 



(11) Magu cham, MS. B. 



y- 



