( 345 ) 



doraura Mangu chan (i) usque ad annum. Quod cum indicassem 

 arnicis ejus, ipsi dixerunt quod verum esset (2) , et rogabant me ut 

 discederem ne impedirer a bono quod possem promovere. Ipso 

 mortuo, monacbus dixit micbi : « Ne (3) curetis, » dixit ; « ego pre- 

 cibus meis interfeci eum. Iste solus erat literatus, et adversabalur 

 nobis. Alii nichil sciunt. De cetero ipsi omnes et ipse Mangu chan (4) 

 venient ad pedes nostros.» Tune narravit michi supradictum respon- 

 sum divinatoris , quod ego non credens inquisivi a sacerdotibus 

 amicis defuncti si verum esset. Qui dixerunt quod sic; secl utrum 

 fuisset preinstructus , vel non , hoc nesciebant. Postea deprehendi 

 quod ipse monachus vocavit predictum divinatorem in capella sua 

 et uxorem suam, et faciebat cribrari pulverem et sibi divinare. Ha- 

 bebat etiam qucmdam rntenum diaconum secum, qui ei divinabat. 

 Quod postquam cognovissem, horrui (5) atultiiiam ejus , et dixi ei : 

 « Frater, homo plenus Spiritu Sancto, qui omnia docet, non débet (G) 

 querere responsa sive consilium a divinatoribus; et omnia talia pro- 

 hibita sunt, et excommunicati sunt qui talia sectantur(7). » Tune 

 cepit se excusare, quod non erat verum quod talia quereret. Ego 

 aulem non valebam discedere ab eo, quia ibi collocatus eram de 

 mandato ipsius Chan (8) , nec poteram me transferre sine mandato 

 speciali ipsius. 



De civitate Caracaron noveritis quod, excluso palatio ipsius Chan, 

 non est ita bona sicut burgus Sancti Dyonisii, et monasterium Sancti 

 Dyonisii in decuplo valet plus illo palatio. Ibi sunt duo vici : unus 



(1) Magu cham, MS. B. 

 (î) Erat, MS. B. 



(3) Ht , MS. E. 



(4) Magu cham, MS. B hic et infia. 



(5) Orrui , MSS. D et E. 



(6) Deheret, MS. B. 



(7) Sequuntur, MS. B. 



IS) Chani, MS. B hic et nferiusi 



