(3oo) 



christianus, nunquam misissct ci literas. De pace facienda, tlico 

 quod nullam fecit vobis injuriam. Si aliquid fecisset quare debe- 

 retis ei vel genti sue facere guerram, ipse libenter, tanquam bomo 

 justus, vellet se emendare (i) et requerere pacem. Si vos sine causa 

 volueritis ei inferre bellum, vel genti sue, speramus quod Dcus, 

 qui justus est, juvabit (2) eos. » Et ipsi mirabantur semper, repe- 

 tentes : « Quare venistis, ex quo non venistis facere pacem? » Ipsi 

 cnim jam in tantam superbiam sunt erecti, quod credunt (3) quod 

 totus mundus desideret facere pacem cum eis. Et certe si permittere- 

 tur michi, ego in toto mundo pro posse meo predicarem bellum con- 

 tra eos. Ego autem nolebam eis aperte explicare causam adventus 

 mei, ne forte aliquid dicerem contra verba que mandaverat Baatu. 

 Et ideo totam causam adventus mei illuc dicebam, quia ipse mise- 

 rat me. Sequenti die ducti sumus (4) ad curiam, et credebam 

 quod possem ire (5) nudis pedibus sicut in nostris partibus; unde 

 deposueram sotulares. Venientes autem ad curiam , descendnnt 

 longe a domo in qua est ipse Chan (6) quantum arcus jacere 

 potest, et ibi rémanent equi et garciones custodientes equos. Unde 

 cum descendissemus ibi, et ductor noster ivisset ad domum ipsius 

 Chan, affuit ibi unus garcio bungarus qui recognovit (7) nos, hoc 

 est ordinem nostrum ; et cum circumdarent nos homines et respi- 

 cerent nos (8) tanquam monstra, maxime quia eramus nudis pedi- 

 bus , et quererent si nos non indigeremus pedibus nostris , 

 quia supponebant quod statim admitteremus eos. Ille Hun- 



(1) Enim dare, 1USS. O et F. , mmâose. 



(1) Mutavit, MS. D. 



(3) Credant, MSS. D et E. 



(4) Fuimus ducli , IIS. B. 



(5) Deest hoc verbttm in MS. D. 



(6) Chain , US. B et sic in/erim 



(7) Regnovit, MS. F. 



(8) Verba lioc til 0. u p. c e. a. b. «1 r 001 Jeiunl i i MS. D. 



