( 33. ) 



suos, ingressi sumus coram ipso Chan, qui babens (i j scapulam arie- 

 linam in manu sua combustam, inspiciebat eam; et quasi legens in 

 ea, inccpit reprehendere monacbum, querens, cuin esset hoino qui 

 deberet orareDeum, quare tantum loqueretur cum hominibus. Ego 

 autem stabam rétro discooperto capite, et dixit ei Chan (2) : « Quare 

 non discooperis caput tuum, quum (3) venis coram me, sicut facit 

 ille Francus? » et fecit me vocari propius. Tune monachus multum 

 confusus elevavit pilleum suum , contra consuetudiiiem Grecorum 

 et Hermenorum; et cum ipse Chan multa aspere dixisset ei , exivi- 

 raus. Et tune monachus tradidit michi crucem portandam usque ad 

 oratorium , quia ipse pre confusione non volebat eam portare. Post 

 paucos dies reconciliatus est ipsi Chan, promittens (4) quod iret ad 

 papam, et quod adduceret ad obedienciam suam omnes nationes 

 occidentis ; unde ipse reversus ad oratorium post illud colloquium 

 ab ipso Chan, incepit a me inquirere de papa, si crederem quod vellet 

 eum videre, si veniret ad eum ex parte Mangu , et si vellet minis- 

 trare ei equos usque ad Sanctum Jacobum. Quesivit etiam de vobis 

 si crederem quod velletis mittere filium vestrum ad Mangu. Tune 

 monui eum ut ipse caveret ne promitteret ipsi Mangu mendacia , 

 quia fieret novissimus error pejor priore, nec Deus indiget menda- 

 ciis nostris ut pro ipso loquamur dolum. In illis diebus orta est 

 quedam questio inter monachiun et quendam sacerdotem Jonas 

 nomine, hominem bene (5) literatum , cujus pater fuerat (6) archi- 

 diaconus, et habebant eum alii sacerdotes pro magistro archidia- 

 cono. Monachus enim dicebat quod homo fuit factus ante paradi- 

 sum, et quod hoc diceret Evangelium. Tune vocatus fui arbiter illius 



(i) Chara cl kabeus, SIS. B. 



(3) Chain , SIS. B et sic inferius. 



(3) (Juando, SIS. E. 



(4) Permillens, SIS. II. 



(3) Dcfst lioc ferinm in US. B 

 (6) El al, !\IS. E, 



