4 Tejludo europaea. 



acutis, plantariim tamen longioribus. Cauda dimidia fere corporis longitu- 

 dine, attenuata, comprefTa, fquamoia , (unde miris aquatici nomen accepilTe 

 videtur animal,) colore et maciJis corpori analogis. 



Hahitat in plurimis Europae regionibus temperatioribus ; ad BoruiTiam us- 

 que (Wulf. Ichthyol.) in Polonia (Bernoulli itin.) in Italia et Sardinia 

 (Tozzetti et Cetti) in Hungaria et circa Danubium (Marfigli) in Gal- 

 lia (Tortugue d'aigue. Raj.); exulat in feptentrionalibus Europae, 

 uti quoque in temperati nonnullis Germaniae provinciis. In paluftribus et 

 limofis aquis degit; infeftis aquatUibus, pifcibus, limacibus et herbis vefcitur. 

 Caro fapida laudatur; ideoque in foris hinc inde venales proftant; in propriis 

 pifcinis congregantur, pane, laftuca, aliisque herbis nutriuntur. Etiam in 

 cellis fervantur, et avena ibi feminata progerminante et tenera pafcun- 

 tur. Ova pariunt, gallinaceis fimilia, fed minora et longiora, albumine et 

 vitello pracdita; in arcnam illa defodiunt, ea tamen cura, ut foli fint ex- 

 pofita, ejusdemque calore animentur. Initio veris [ic depofitis, obtectis, et de- 

 relictis ovis polt annum demum (teftante . Marfigli) excluduntur puUi , len- 

 tiflime (obfervante Marggravio) augefcentes. 



Aetate, fexu et patria multum vai"iare vidctur haec fpccies, ut mira 

 non fit tanta inter Au6borcs difcrepantia , quam optime cafligavit cel. Schnei- 

 derus. _ 



Tefi:udo, cujus imaginem Tab. I. exhibct, adulta ct annofior, ex Him- 

 garia ad nos pcrvenit; eamque fimilem invenimus aliis ex Longobardia ac- 

 ceptis, pluribusque in Mufeis hinc inde obfervatis ejusdem fpeciei loricis. 

 Fuit autem haec vulgaris, et in plurimis Europae, praecipue orientalis, pro- 

 vinciis xiegens tefludo aquatilis, fub Lutariae nomine apud plurimos auftores de- 

 fignata, licet, praeter MarfigJium, nemo curatiorem cjus dederit defcriptionem 

 vel iconcm. Nomen Teftudinis Europaeae a cel. Schneidero ipfi im- 

 pofitnm, retinere fatius duximus, quam incertum et dubium ex Linneanis ei- 

 dem adfcribere, quum in quaeftione adhuc verfetur, utrum ad orhicularein, an ad 

 lutariam L. potius referenda fit, quarum nempe utrarumque fpecierum chara- 

 fteres ad noftram partim commode applicari polfunt, partim autem ei repugnant. 

 Eandem omnino cum orbicidari L. efi^e credidit Schneiderus europaeam fuam; ob- 

 ftat autem ipfum orbicularis nomen , quura omnes Teft. europaeae teftae , a me 



huc- 



