Tejludo dcnticulat a. I19 



Tab. XXVIII. Fig. I. 



TESTUDO DENTICULATA. L. 



Tefta orbiculato - cordata , margine erofa. 



T. denticulata, L. Syfl:. Nat. n. 9. — ed. Gmel. p. 1043. n. 9. ct (exclufo fynoD. ^.) 

 Schneid. Schildkr. p. 360. 



La Dentel^e f. T. denticulata, tefta fiiperiori fubcordlformi, margine admodum denti- 

 culato. Cepedc p. 163. Bonaterre n. 12, fec. Ceped. 



T~^ubia quodammodo et manca efl: hujus fpeciei notitia. Nihil enim de ipfa con- 

 ftat, praeter brevem illam defcriptionem , quam in Syft. Nat. i. c. nomini 

 fubjecit Linneus, depromtam a fpecimine exflante in Mufeo de Gceriano. Bina aii- 

 tem, teftante ill. Prof. D. Svoartz^ in laudato Mufeo fuere fpecimina, inter fe fimil- 

 lima . quorum alterum nunc Holmiae, alterum Upfaliae fervatur. Speciminis 

 Upfalienfis picturam, hac in tabula redditam, procuravit Illuftr. Tlninberg, quae 

 apprime refpondet defcriptioni Linnei, fequentibus verbis expreffae: „Tefl:a 

 j, magnitudine ovi Meleagridis, fordide pallefcens, antice retufa, margine toto 

 ^^denticulata et quafi erofa; tecta fquarais hexagonis fcabris; cauda pedibus bre- 

 „vior; pedes 5 — 6, quafi elephantini, absque digitis diftinctis. " — Monet 

 etiam 111. Thunberg, colori, qualem pictura indicat, non nimis credendum efle, 

 utpote mutato a liquore in quo fervatur. 



T. fignatam TVallhaiimii, qaam praeeunte ScJmeidero huc refert Gmelimis, ma- 

 xfme diverfam efl[e a T. denticulata L. manifeftum et apcrtum erit ex compara- 

 tione utriusque picturae; differt enim prior, forma magis oblonga, numero et 

 figura fcutellorum marginalium , et colore. 



Nec verifiraile eft, patriam T. denticulatac efl~e Virginiam, ut Linneus , 

 ycl Fretum Hudfonicum ut Mullerns (Naturgefch. IIL p. 43.) voluerunt, qui 

 eandcm cum T. claufa commutaflTe videtur. 



lu 



