steeksel van het middelst voorhoofdsbeen ver- 

 bonden. CuviER (rt) zegt dat er twee zijn; 

 ik vond er echter slechts een ; welligt hangt 

 dit onderscheid van den leeftijd af. Het 

 puntig uitsteeksel van het eerste voorhoofds- 

 been vormt , te zamen niet het neusbeen 

 en een gedeelte van het tusschenkaaksbeen , 

 een middenschot voor twee eironde gaten (ö) , 

 Mrelke zich aan den voorkant van de bovenste 

 oppervlakte van den schedel bevinden en van 

 weerszijden door het middelste en tweede 

 voorhoofdsbeen met het bovenkaaksbeen , 

 omschreven worden. Zij zijn met een 

 vlies gesloten en door de huid bedekt; dat 

 het dier aldaar ten hoogste gevoelig is , 

 hebben wij reeds vroeger aangetoond (zie 

 bladz. 4i.) 



Het juJcbeen (c) verbindt zich door een 

 smal en puntig uitsteeksel met het boven- 

 kaaksbeen , rigt zich daarna aan den achter- 

 kant breeder op , om zich met het derde 

 voorhoofdsbeen te vereenigen , en den ach- 

 ter- 

 af^) Zie G. CUVIER , Recherches sur les ossemens fos- 

 &iles , Tom. V. 2 Pari, Paris 1824. p. 269. 



(b) PI. II. Fig. 1 en 2, Z; z. 



(c) PI. II. Fig. I , /3. 



