— 53 — 



lieid gelijktijdig met het eene oog een iig- 

 diaam voor , met het ander een achter 

 zich, en zoo ook met het een', een lig- 

 chaam boven, met het ander, een beneden 

 zich , te onderscheiden. Den mond opende 

 het dier slechts spaarzaam en alleen dan , als 

 het zich op eene zeer warme plaats bevond j 

 hoe gaarne ik de beweging en zonderlinge 

 verlenging van de tong ook waargenomen 

 zoude hebben, gelukte mij dit echter nooit; 

 de mond was meestal zoo vast gesloten, dat 

 de uitwendige spleet van dezelve ter naau- 

 wernood zigtbaar was; de lucht scheen der- 

 halve zijnen weg tot de longen, het meest 

 door de neusgaten te zoeken; uiterlijke tee- 

 kenen van ademhahng bemerkte ik nooit ; 

 soms was het dier wel opgeblazen en dan 

 weer ingevallen («); maar nimmer vond bij 

 liem de afwisselende uitzetting en zamen- 

 trekking der borstholte, derhalve de in- en 

 uitademing , zoo als bij den mensch , de zoog- 

 dieren en vogelen plaats. Geluid heb ik nim- 

 mer 



[n) Perrault zag zijnen C7iameleon inccimaXen , ge~ 

 durende ceu paar uren , in eencn opgezwollen , en dan 

 weder eenen langen lijd, ia eetien ingevallen toestand^ 

 t. a. p. bl. 39. 



