— 23 



was het een naar boven , het ander naar be- 

 neden , liet een naar voren , het ander naar 

 achteren gerjgt , en zoo ook omgekeerd; hij 

 "uiterhjken prikkel trokken zij zich in de 

 oogholte , en deze ophoudende, verlengden 

 zij zich weder uit dezelve. Deze eigenaar- 

 cüge beweging der oogen , vooral het vermo- 

 gen van zich onafhankelijk van elkander ie 

 kunnen bewegen , schijnt aan de kortheid en 

 de hieruit voortvloeijende weinige bewege- 

 hjkheid van den hals te gemoet te komen. 

 De hals immers , zoo als wij nader zullen 

 zien, niet omgedraaid en slechts weinig op- 

 geheven kunnende worden , zoude de C/^a- 

 Tïieleon , zonder deze gesteldheid der oogen , 

 de voorwerpen , welke achter of boven hem 

 geplaatst zijn, niet dan bij eene geheele om- 

 keering of verheffing van het ligchaam , kun- 

 nen bemerken ; en dat bij zijne langzame 

 beweging , hierdoor meenig insect voor hem 

 verloren zoude gaan , zal wel geen betoog 

 behoeven. Door gezegde inrigting zijner oogen 

 echter voor dit gevaar gewaarborgd , bespeurt 

 hij met even veel gemaklij klieid, de voor- 

 werpen , welke achter en boven , als die , 

 wellvc voor en op zijde van zijn ligchaam 

 geplaatst zijn , ja zelfs is hij in de mogelijk- 



Jieid 



