s DIDERMA 111 



cjs latentibus. Supra ramulos y folia decidua m ;;/- 



netis, auivmno. (v. v.) 



Obs, D. ochraceuin Hoffni, 7. c. /. 9. y. 2. J. , licet spe- 

 cimiua amic. Kunze miserit , tute determmare non valeo. Nesci- 

 mus utrum columella, flocci etc. adsint, au deHiut. Si hoc, nul- 

 los characteres distinctivos a D, granulato ofTert. Habitus vero, 

 situs et color magis cum D. conglovieralo conveuit • at tum floc- 

 C08 evidentissimos albos esse praetervisos haud excusari potest, 



25. D. minutum , sessile , congiomeratum , peridiis 



subreniformibus, exteriori fragili flavo^ interno 



firmoatro, sporidiis compactis atris. 



Spumaria minuta. Schum^ ! Saell^ 2, p. 196, Diderma. Fl, 

 Dan, t. 1980 /. 1, 



Ceteris minus, arcte in glomerulos 2 — 3 lin. 



latos, rotundatoS;, hemisphaericos stipatum. Peridia 



perexigua, capitulo aciculae fere minora; plerumque 



reniformia^, exterius subdurum fragile opace luteum, 



interius atrum! Flocci nulli adesse videntur. In 



squamis dejectis sirohilomm Pini Abietis, aestatis jine, 



(v. ic.) 



26. Z>. conglomei'atum , sessile, congestum, peridiis 



subrotundis, exteriori luteo, interno tenui pal- 



lidiori, columeila fibrisque albis, sporidiis ni- 



gricantibus. 



Huc forte Did. ochraceum, Hoffm. JFl. Germ. Crypt. t. 9, f. 2. 

 b. Lycoperdon luteum. Jacq. misc, austr^ 1, p, 138, i. 8» 



Singularis biaec species ad D. Spumarioides pro- 

 xime accedit; eadem adest columella alba, eadem 

 fibrae albae glebam variegatam reddentes. Peridia 

 eodem modo superne diffracta^ dimidiato - aperta, fa- 

 cie Craterii; ceterum eximie diversum colore, mole 

 minore, peridiis subdepressis^ semper distinctis, caes- 

 pitulos minutos 1 — 3 lin. latos formantibus, hy- 

 pothailo vix uUo. Ad stipulas, folia decidua , mu" 

 scosy praccipue mnria in dumefis irriguis ad montium 

 latera, frequens , aestaie. (v. v.) 



27. D. contextum, sessile^ congestum , peridiis elon- 

 gatis flexuosisj externis citrinis , internis flavo - 



