80 LYCOGALA 



terminate deliiscens; extiis .snfeverrncosum. Flocci 

 peridio undiqiie adnati, tenerrimi, vagi. — Sessilia^ 

 regiiJaria^ rotwidata, sporidiis coloratis (non fuli- 

 ginosis). 



MORPHOSLS Lycogalactis;, cfr. supra a., sim- 

 plicissima in toto JVIyxogastrium ordine, fere Lyco- 

 perdi^ si a statu primitivo non carnoso discesseris, 

 L potius peridiolorum Poiysacci. Golor primordia- 

 lis numquam albus, sed subruber. Peridii structura 

 etiam cum Lycoperdis magis convenit, quam sequen- 

 tium ; in media aetate membrana exterior peridii, 

 extus verrucis ornata, ab interiori tenuiori, saltim 

 in prioribus speciebus facile separatur ! , praecipue 

 si fimgus inter digitos conprimitur, Sporidiorum 

 color insoiito varius; fragmenta floccorum cimi eis 

 excussis secedunt. 



AFFINITAS et HISTORIA. Prima species 

 vnlgatissimaj antiquis jam cognita et notissima, ge- 

 neris typus lignatilis est, unde Lycoperdon epiden- 

 drum bene dicta fuit , reliquae diversissima incolunt 

 loca. Genus jam a Micbelio distinctum resuscitave- 

 rimt JVeber et Persoon ; at infauste cum Keticulariis 

 diversissimis fuit conjunctum. I^Ielius sane Bulli- 

 ard, hujus generis Auctor, cum Lycoperdis conjun- 

 xit^ quibus, v. c. L. Brasiensi, revera affine. Inter 

 Myxogastres proxime ad PericJiaenas praecipue ac- 

 cedit; tantum ob staturam majorem in bac sectione 

 collocatum. — Nomen a Xvr.oQ et yaXa ^ lac lupi- 

 num^ inde neutrius generis, ut rite Micbelius, Cor- 

 ticem peridii duplicem primus notat Haller, 



* ITerrucis persistentihns scahra. 



1. X/. epidendnmi, subglobosum, e sanguineo fusce- 



scens, pimctato - scabrum, ore irregulari , spori- 



diis expallentibus. 



Fungas non vescus. XXXI. Loesel. p, 96. tycoperd, epiden- 

 dron. Buxh. Hal p, 203. Hall. en. p. 203. Hist, n. 2173 ! 

 Linn. Suec. n. 1279. Fl. Dan. t. 720. Poll. pal. III, 

 p. 314. Bott, t. 119. /. 1. BuU^ Chantp. p. 145. t, 503. 

 Sowerh^ t, 52» HolmsJc, Ot, 2» t. 31, TTulf^ in Jacqu. 



