CENOCOCCUM 227 



se^ hnnc e charactere generico exclnsi, cum, sua- 

 dente non tnntum tota vegetatione, sed etiam inte- 

 rioris structurae clescriptione et dehiscentia , Sclero^ 

 tium radicatum Tod. Meckl. 1. p. 5. t. 1. f. 8. (spe- 

 cies generis hactenus prorsus ambigui) huc omnino 

 pertineat. Affinitatem nostra habere videtur cum 

 Pj/renio lignatili Fr. , fungo non minus singulari 

 (Vide Grev. Crjjpt. Scot, t. 276)^ at in Anixia villosa 

 pulpa sporidiis farcta est, dum Pijrenium lignatile 

 intus omnino vacimm est et sporidia in superficie 

 gerit. Cimi Chaetomio , ob habitum diversissimum, 

 non facile confundi potest. 



1. Jl, villosa, peridiis difformibus, villo albo obdu- 

 ctis. 



Trichoderma ? pedunculalum. Schm. SacU, 2. p. 236 magnam 

 saldm affioitatem cum nostro fungo habere Tidetur. 



Gregaria, mollis; carnosa, nunc sessilis oblon^a, 

 nunc in stipitem fere attenuata, forma variabili, 

 ^ unc. circiter ahal, sed et minor — extus alba, 

 viUosa, fibris basi radicata — intus carnoso-suc- 

 culenta aut subgelatinosa, demum cava et apice de- 

 hiscens. Sporidia globosa, simplicia, minime pul- 

 veracea, pulpae, haud divisae in loculos discolores, 

 ut in IMylitta, immersa. Ad terram humosam nudam 

 foliis ohtectam in silva faginea legi Sept, 1817. (v. v.) 



A* glahrata, — Cfr. Tode loco supra citato. 



CENOCOCCUiM. Fries. 



O b s. Valde invitus hoc genus jam supra in" 

 ter Trichospermos sive Gasteromycetes centrales ob 

 sporidia demum ptdveracea , quae unicum absolutum • 

 characterem inter hos ordines oiferunt, inserere coa- 

 ctus fui. Sed etiam in hac evolutionis serie, quam 

 mire, continuat , necesse citetur , cum non tantum 

 sporidia primitus intus conglutinata sint, sed etiam 

 vegetatione prorsus conveniat. Etiam, si habitus 

 solum consulatur, haud facile in alio ordine quae- 

 ratur, Nec miuus insignis est ThaJlm RacodiiformiSf 



P 2 



