ASPERGILLUS. 387 



Mycelinm tcmie, efrusum, raro fn ferlili fiin^o 

 conspiciuun. Flocci fertiles breves, capitulo prioris 

 jiiinus coir.pacto. Habitu ma^is ad A. candidum 

 deflectit. Loco et tempore cum prioribiis convenit, 



(v. V,) 



In Synopsi binas attulit species, Mon. mireain 

 et suJphurcam Persoon, in Myc. Europaea oblivioni 

 Kraditas, forsan ab ipso cum priori coujunctas. De 

 his plurimis abliinc annis annotavi, illam cum ^. 

 candido, Iianc cum A glauco comparandam. INupe- 

 rius vidi colorem expallescere, ut lino;erem M. au^ 

 ream fuisse juniorem, M. sulphuream adultiorem 

 plantam. Ex hac regione porro Mucor ftdvus So- 

 w erb. t. 378. f. 8. 



4. u4., ferrugineus^ floccis ferugineis nitidis, fer- 

 tilibus simplicibus, capitulis compactis. 



Mucor fernigineus. Soiverh, t.378. f. 10. Monilia. Pers. Myc. 

 JEur, 1. p. 30. Asperg. Li?d Spec. 1. p. 68. 



Caespitosus, forma nec non magnitudine Asp, 

 'glauci. 8i ilocci ipsi ferruginei, neo sporidiis de- 

 lapsis colorati, speciem a praecedentibus certo di~ 

 versam constituit. In lignis putresceniibus caesis y 

 hijeme, Persoon. (v. ic.) 



«- * Floccis fertilihiis ramosis. 



Obs. Hujus sectionis species et per se insi- 

 oniores sunt et rarius obviae, liinc non ita formis 

 intermediis confunduntur. 



5. A. maximus^ floccis flavo-fuscis, sterilibus la- 



nato-compactis, fertilibus dichotomo - ramosis- 



simis apice clavaiis, sporidiis maximis demum 



concoloribus. 



Aspergillus ramosissimus. Hall. heJv. n. 2157. ipso tesle per 

 Scopolium. Mucor Aspergillus. Scop. Carn. 11. p. 494. et 

 aliorum recent. Auctorum, sed a Sjzjgite haud distiuguen- 

 tiuiu, quem coufe-ns. (Schrankii icon iu Samml. Naturh und 

 Physic. Aufs. Kiirub. 1796. t. 1. iuspicere nou licuit.) 

 Asperg. maximus. Linh ex^^Ehrenh, ! siltn Bcr. p. 24. Nees 

 Syst, /,61. (Link ipse citat .Asp. glolosum »uum) Monilia 



