CEPHALEUROS. 327 



X. CEPHALEUROS. Kimz. ia litt. 



CHAIl. Flocci fortiles erecti, simplices, nou 

 septati, apice demnm clavato peridiola pliira sub- 

 terminalia proferentes. Sporidia discreta. 



Obs. Ex omnibus ^eneribus Mucorinis hoc 

 inter primam et secundam seriem medium maxime 

 insigne milii videtur, minus ob fructificationem, 

 quam ob indolem vegetationis recedentem. Caespi- 

 tes sistit in foliis coriaceis perennibus vivis deter- 

 minatos, saepe radiantes, e floccis decumbentibus 

 septatis contextos, colore viridi canescente. Hic co- 

 lor non est smaragdinus , aeruginosus vel olivaceus 

 Fungorum, sed laetus Algarum. Est itaque in hoc 

 ordine recedens, ut inter Lichenes Fungosque am- 

 phibola Strigula, loco conveniens. Species videntur 

 numerosae in tropicis; variarum vidimus rudimenta, 

 etiam corticolae (forsitan Dictyonema Ag. Syst. Alg. 

 p. XXVL Mycelium sterile), sed perfecte fructife- 

 ras hoc loco tantum recepimus. Nomen a xacpaXri 

 et evQcog derivarit Auctor. 



1. C. virescens, caespitibus laxis effusis, peridiolis 

 ovatis. — KunzJ in Weig, Surin. exs, 



Maculae primo subrotundae, ad 4 lin. usque di- 

 latatae, floccis adpressis radiantibus adplanatae, 

 passim confluentes magis irregulares. FJocci fer- 

 tiles nudo oculo vix discernuntur, sub lente capitulo 

 albo terminati videntur. Sub microscopio chara- 

 cteres supra indicatos monstrat. — Specimina a me 

 visa epigena sunt; in Sched. 1. c, addita hypogena 

 dicuntur. In foliis plantarum Gujanensium semper" 

 virentiiim (Ecastophylli Rich. ?) (v. s.) 



2. C. densus, caespitibus densis pulvinatis, peri- 

 diolis ovato - globosis. — Kunz. ! 



3Iaculae hujus magis byssinae, etiam duplo mi- 

 nores (1 — 2 lin. latae); floccis haud ita adpressis et 

 radiantibus, sed undique divergentibus, unde cae- 

 spites densiores et pulviuali. Color e virescenti 



E 2 



