496 AREGMA. 



Iioc genns sumens, Aregmatis huic appono et Phrag- 

 midium ad mentem Linkianam ut subgenus servo. 

 Multis forsan haec subgenera vera genera videbun- 

 tur, tum Aregmatis nomen ad primam sectionem 

 translatum et Phra^midium Liiikiano generi ser- 

 vatum vellem. — Sufficit h. 1. nostro scopo e mul- 

 tis speciebus duas superiorum citare. 



1. A. speciosum, erumpens, sporidiis 6 — 10 in 

 cylindrum acutum septatum connatis^ pedicellis 

 lon^issimis aequaJibus. 



Seindiam marginatum. Schwein^! Nec Nees. 



Maxime spectabile. Per epidermidem ramorum 

 mortuorum, ipsa lacera cinctae, erumpunt densis- 

 simae greges ad ^ — 1 unc. longe lateque effusae, 

 byssinae , tactu moiiissimae, dense intricatae, at neu- 

 tiquam Pucciniarum ^eiridiorumve more constipa- 

 tae, uhra lineam crassae^ colore atro. Stroma nul- 

 lum et pedicelli facile secedunt. Sub microsc. com- 

 posito vix quid pulchrius ; est PJiragmidium maxime 

 luxurians. Pedicelli longissimi, sporidiorum ca- 

 tena sexies et ultra longiores, omnino aequales, 

 pellucidi , (stipitem Mucoris referentes) , contigui, 

 terminati catena sporidiorum (6 — 10) moniliformi- 

 cylindrica, nigra, sed pelluciduia, ceterum Phra^mi^ 

 dii. In vetustis sporidia secedunt pulveraceo - dis- 

 persa, ut in Phragmotricho. Ad ramos emortuos JRo^ 

 sae corymbiferae in America horeali. (v. s.) 



Ex eadem Patria plures adsunt formationes 

 quoad sporidiorum cateiias recedentes circiter ut 

 species Phragmidii, sed pedicelli aequales. Offe- 

 runt vero hi aiium characterem, cum v. c. in de- 

 scripta semper simplices sunt, in Seiridio Smilacis 

 Schwein. I saepe ramosi, cui etiam sporidiorum ca- 

 tenae obtusae, opacae. Hoc vero loco ea tantum^ 

 quae historia vegetationis evidenter differunt, seor- 

 sim describo. 



2, A. Phragmidium^ superficiali - liberatum, spori- 

 diis 3 — 4 in cylindrum connatis, pediceliis 

 mediocribus. 



