BOTRYTIS. 401 



yati , et statiira majori. Apices 4, 5 - raro 6 - fidi, 

 obtusiusculi. Celerum variabilis vitletiir platita, 

 cujus color ex albo in griseo - ni^rum auctore Bul- 

 liard transit. Ad caules^ foJia et /ruclus pulrescen-. 

 tes in Europa australiori, sed etiam Rostochii lecta 

 a Link. (v. s.) 



16. B bicolor, floccis e rubro griseis, fertilibus 

 raniosis, apice quadrifidis simplicibuscjue, spo- 

 ridiis circa apices congestis globosis aibis. 

 B» bicolor. Linkf Spec^ U p. 61. 



Caespites format lin. et ultra altos, longe effu- 

 sos, colore e griseo nigrescente liinc inde rubro, ilio 

 persistente, hoc evanescente. Link. Transii ad se- 

 quentem tribum, cujus multis peraflinibus speciebus 

 etiam valde accedit. Ad catdes herbarum tnajorum 

 putrescentes ; ut Berolini ^ etiam Lundae in horto Bo- 

 ianicOf autumno» (v. v.) 



Trib. V. VERTICiLLATAE. Flocci ad- 

 modum ramosi, ramis suboppositis et verticiilatis, 

 subsimpiicibus, patentibus, primo spora solitaria 

 terminatis. Verticillium. Nees Sjjst. p, 57. Li/ik 

 Spec, l. p, 75. 



Inter Botrytides facile dig^noscuntur ramis pro 

 ratione elongatis, tenuibus, pius minus verticiilatis, 

 qui vero character in variis speciebus varie tempe- 

 ratur. Ob hunc ramorum situm non confundendae 

 cum Stachijlidiis et DactijHis verticillatis. His pro- 

 xime accedunt, etiam externa facie et loco, sed 

 fructificatione differunt. — 8tatus primarius Muco^ 

 rimis Botrjtidearuin , in B. carnca [Mucor Link) ab 

 Ehrenbergio priuio observatus, in Iiis facilius ob- 

 servatur. Sed istam vesiculam terminalem, ob ra- 

 tiones ad Stachylidium allatas, saepissiuie in spo- 

 ridiola, seu sporidia Botrytidis communia, collapsain 

 vidimus, ut genere separare non possimus; poiius 

 cum laudato Ehrenbero^io fingamus, eandem esse 

 omnibus veris Botryiidibus metamorphosin, aeque 

 ac in AspergiUo et Stachyiidio^ hinc theoretice ex- 



