DACTYLIUM. 413 



terminalibiis duplo clrciter lon^iores, .Sporidia ma- 



gna, erecta, 4, 5, sed quibusdam decidois hornm 



Bumerus saepe depauperatus. Ad corticis quercini 



paginajii interiorem. (v. s.) 



•J-^ JD. Chevallicri ». Sporocephaliim quaternatam* Cliev^ par, p. 

 59. a priori uuice diiTert septiit eTanidi» et loco iu foliis 

 delapsis^ 



* Ramosa, Ciadobotrya. Nees. Botrjtid» sp. 

 LiinJc, 



3. D, pyriferum, floccis ao^ojregatis albis, fertili- 

 bus vage ramosis , sporidiis pyriformibus, septis 

 evanescentibus. 



Dactylio candido haud absimile, sed caespites 

 format mucedineos , minutos , confluentes. Flocci 

 fertiles a sterilibus vix elevati, tenuissimi, ramosi, 

 ramis laxis brevibus. Omnino genera Dactylium et 

 Cladobotrijon jungit, et sequentis forte varietas est, 

 nam habitus fere idem, sed septa sporidiorum non 

 in hac observo distincta, et quoad floccos fertiles 

 eadem inter hanc et sequentem intercedit differentia 

 ac inter D. macrosporum ^ et varium, Color spori- 

 diorum insuper albus est. Ad cattles deliquescentes 

 pJantarum y autumno. (v. v.) 



4. D, tenellum, floccos aggregatis albis, fertilibus 

 subverticillato - ramosis , sporidiis quaternaiis 

 obovatis septatis. 



Parva et pulchella species, genus nostro sensn 

 eximie illustrans. Nudo oculo parum insignis; ma- 

 culas sistit mucedineas albas, vix rubentes, etiam 

 sub lente simplici amorphas. Microscopio compo- 

 sito subjecta facile distinguuntur flocci fertiles erecti, 

 breves, tenelli, septati, ramis brevibus, quibusdam 

 verticillatis ; minores globulo s. d. Verticillii ter- 

 minativisi sunt; majores vero sporidiis 3 —4, la- 

 xis, obovatis, opacis, uni puncto adfixis; septa ob 

 sporidia floccis magis opaca sub summo augmento 

 micr. comp. tantum perspiciuntur. Loco et tempore 

 titi prior. (v. v.) 



