506 GYMN0SP0RANG1U3I. 



rentiae perfectforiim longe magis essentiales prae- 

 tervidentiir. Ut Uredo Pini inramis obvia ad Ure- 

 dines, ita fere ad Piiccinias sese habet Gymno- 

 sporauginm. 



1. G. jtmiperintm^ aurantiacum. 



Tremella juuiperiaa Linn et ^uct. pl^ GjmnosporaDginm. 

 Nees Syst, f, 23 ad specimen parviim facfa , sed boiia, 

 (Gymnosp conicum Dec. l. c. , G. Juniperi Ltnli Spec, 2. p, 

 J27. G. aurautiacum Chev^ par. p, 424, eadem videntur, at 

 ex omni parte uon conveuiuut.) 



Muiiipiex circa lianc speciem dominatur con- 

 fusio; hanc, nec (ut ipse VValiienberg praecipit) 

 Fodisojna Juniperi comjnunis, veram esse Tremellam 

 juniperinani h. ^ e definitione Fl. Suec. Linn, ,,«^s- 

 silis^ mejnbranacea, auriforinis^ juJva ^'''' luculenter 

 patet. Character^s satis cogniti, sed liistoria ignota. 

 Frimo ad confusio^es futuras tollendas observan- 

 dum plerasque harum afiinium specierum numquam 

 simul in eadem regione obviam \enire; in eisdem 

 plagis equidem saltim numquam vidi (r. juniperinuni 

 et Podisoina Juniperi cojnnmnis; illud in plerisque 

 regionibus deficit, in quibus vero obviam venit, 

 maxime abundat. — Jn stalu primario exanthema 

 est corticis interioris per exteriorem erumpens; tum 

 siccum, paliidum, facie Pucciniae aut potius The- 

 lephorae comedentis, sed structuram Pucciniae jam 

 monstrans. Dein pluviis et succo matris adfluente 

 mire turgescit, liberatur, Tremellam expansam gy- 

 roso- plicatam aut Exidiam costatam refert et diu 

 persistit. Jove vero sicco contrahitur, fuscescit, 

 oculosque fngit; post intensiores vero pluvias valde 

 intumescit maximeque spectabile fit, gelatinam si- 

 stens tremulam, auream, adeo distentam, ut pon- 

 dere suo, ramis concussis, lacile dissiliat. Summam 

 saepe milii movit admirationem locis, quibus ante 

 paucas horas nibii videram, copiosissimae et ma- 

 xime luxurianti huic stirpi occurrere. Hac ratione 

 Nostoc cojnjjtuni prorsus analoga est parique jure 

 Coeli flos nuncupatur. Forma numquam clavularis 



