PUCCmiA. 509 



XXIV. PUCCINIA. Pers. emend. 



Pcr$t Syn^ — inclusi» Podisomate Talde affini — et Phragmi- 

 dio remoto. — Link, — Caeoma , Dicaeoma Neeg Syst^ 



CHAR. Sporiclia iini-rarius biseptata, appen- 

 diculo filiformi pedicf Jlata et matrici aclnata , in tu- 

 bertulum concrescentia. 



Obs. 1. Perfectiores Pacciniae evolutiones 



sunt genera antecedentia, facile conjungenda, nam 



stroniatis spurii rudimentum etiam in Pucciniis vidi. 



Piicciniae in plantis vivis enascuntur, sed in emor- 



tuis etiHin persistunt ct perfeclius explicantur. Hoc 



pendet ab earuoi pedicello , quo matrici adnatae 



vitam quodammodo autoiiomam coDtiniiant, cum 



Afcidia , Vredines a matrice iiberatae eo ipso evolu- 



tionis momento absolntae sunt. Hinc etiam syste- 



matico sensu Uredines in Puccinias numquam ahire 



possimt, licet eariim typica coc^natio clara sit. Po- 



tius Uredo est Puccinia o\ oiutione praecipitatal 



Nam vere et aestate vi vitali praevalida Uredines, 



eadem versus autumnum tabescente Puccinias plan- 



tae euituiitur, sed prima origine hae ]am Fucciniae 



sunt. Color siibfiiscus. Exstant tamen inter adeo 



vasta genera variae formationes mediae; equidem 



characteres Fncciniae essentiales iii pedicei'is adna- 



tis, sporidiis concrescentibus quasi, haud effiisis 



pono. Hqc modo et physiologicis rationibus et primo 



iiituitu iam nudis ociilis distinguuntur — et meo 



sensu liaud ideo negligamus dilferentias, quod nudis 



oculis cunspici possunt. Hiiic et inter Aecidia et 



inter Uredines admitto species biloculatos, Iiis ce- 



terum prorsus similes , v. c. Aecid. Podophylli (ex- 



stat enim vero Puccinia sporidiis hispidis ! in eadem 



planta^ Ured. Anemones, Si lubet, hoc genus in- 



termedium , Dicaeovia , sistant. 



Obs. 2. Species vei unica vel, poteniia saltim, 

 tot quot plantarum. Eas omnes sigiliatim describere 

 superllmim duco; studium eas ad species reducendi 



