512 AECIDIUM. 



Linc sporidia semper fere globosa, raro oMonga, 

 ut ad species discernendas nil offerant praeter co- 

 lorem *); pseudoperidia omnino a matrice pendet. — 

 At Aecidmm in singula pianta describere immensus 

 esset iaborj et omne eorum studium, haud mere 

 physiologicum mihi saltim irritum visum est. 



O b s. 3. Aecidiorum formationem analogam 

 cum matricis affinitate intime connexam esse, Ae- 

 cidia Pomacearum, Ranunculacearum, Leguminosa- 

 rum e. s. p. satis demonstrant. At in plantis in Sy- 

 stemate naturali longissime remotis etiam occurrunt 

 formationes characteribus haud separandae; in vi- 

 cinis autem admodum recedentes; Aecidium Ane- 

 mones P. (Aec. leucospermum Dec.) v. c. a Ranun" 

 culacearum valde recedit. Duo vero Aecidia vere 

 diversa in eadefn plantae specie numquam vidi, licet 

 V. c. Aecid. Urticae dioicae in caiile et in foliis 

 nascens magis diversum apparent quaoi plurimae sic 

 dictae species. — In arboribus et fruticosis Aeci- 

 dia magis expllcata , quam iu herbis. 



O b s. 4. 111. Lin}: vastam Aecidiorum gregem 

 (Spec. Pl. II. p. 63.) ad superiores species redegit 

 vel, si mavis, sectiones naturales, quas hoc loco 

 inserere utiie videtur, ad diiferentias primarias In" 

 ter Aecidia indicandas. At et inter has exsistere 

 intermedias formationes et ab eis plures diversas, 

 omnino fatendnm est. Sunt vero primariae: 



a. Pseudoperidia tuberculo a matrice formato-im— . 

 mersa, tubulosa, demum varlo modo in lacinias 

 tenuissimas fissa. — Incolunt exciusive Poma- 

 ceas. In Sorbo tubuii cornuti , subiiUegri {Ljjco- 

 perdon corftiferitmFL Ban. t. 838); in Pijro Malo, 

 Crataegisj Blcsp ilis etc. tubuli breviores, apice pe- 

 nicillati {Lycoperdo?i penicillat. Fl. Dan. t. 839.); 



*) Maxime aberrat Aecidlum PodophijUi Scbwein. sporidiis 

 bilocularibus j ob sporidia yero libera et effasa Pucciniam 

 haud dixerim. 



