522 ERimVM. 



Apu^ Kos praecipue occnrrnnt \n AmeMtaceis, Ace- 

 rinis, Pomaceis et Drupaceis, sed etiam in pluri- 

 mis famiiiis arborum tropiicarum , unde magna co- 

 pia s. d. speciernm reportafa est. — De Ms coa- 

 feratur Cel. Kunze 7. c, qui omnia antecedentia 

 optime digessit; varia insuper addidit in Weigellii 

 etc. exsiccatis v. c. E. intercostale. Duas quoqne in 

 Linn. 1826. p. 77, 236, alteram in foliis Oualeae 

 (Er, tuherculatiun) ^ aiteram in foliis Cinchonae (j^. 

 CincJionae) descripsit CeL Sclilechtendal. — Piures 

 mecum quoque ab amicis communicatae tam e tro- 

 picis, quam ex Europa australi v. c. E, Ainygdali, 

 (Jrataegi e. s. p. 



Obs. 3. De Erineis insuper observandum sub- 

 inde duas diversas formationes s., ut dici soiet, 

 species ifi eadem pianta occurrere; at tum sub di- 

 versis ratiohibus; in Betida alba v. c. aitera epi- 

 pliylla, praecox, e purpureo fuscescens; altera hy- 

 popliyiia, serotina, ex albido ferruginea, sed quan- 

 tum iiae a diversis rationibus pendent, dijudicari 

 nequit, ciim per sporidia propagari non possint. 

 Aliae formae aeque gravibus notis distinctae ad 

 eandem speciem tamen pertinent, v. c. Er. Faginei, 



Obs. 4. Maxime recedens et forsan separanda 

 Erinei formatio occurrit in foiiis Eugeniae, Huius 

 pseudo -peridia paginae foiiorum inferiori profunde 

 immersa sunt, tubercuio elevato et ex epidermide 

 rupta Uredinum more exteriori pseudo - peridio 

 cincta. — Yera pseudo-peridia inter Erinea et Pliyl- 

 ieria media sunt, cylindrica, tortuosa, sed crassa 

 et obtusa (nudo oculo grumosa, nec nisi sub micro- 

 scop. comp. discernenda) intense succineo - coiorata, 

 — Hoc olim sub Ruhi ginis nominQ , nam transitum 

 sistit ad Uredines, distinguere in animo erat, sed 

 de iiac re judicium ferre non licet, priusquam vel 

 plures simiies formationes in aiiis piantis, Erinea 

 etiam et Piiyiieria enitentibus, vel eorum formatio- 

 nes iaculenter diversae in Eugenia lectae fuerint^ 



