Pyrenoinyceteoe, Perisporiacsse, Richonia. 379 



fig. 1. — Peritheciis Ys-Vo ^^- dianf»-» derise gregariis, superflcia- 

 libus, basi nudis vel hyphulis paucis, septatiave donatis, astomis, 

 minute foveolatis et rugosis, dein vel levi pressione in fragraenta 

 regulariter pentagona, prosenchymatica, atra diffractis ; ascis cito 

 diffluentibus rotundato-ovalibus, 11-13'* 10,5-11, pseudostipite hy- 

 phoideo, elongato, septato, subramoso insertis; sporidiis ellipsoi- 

 deis, utrinque rotundatis, 7-8 >* 4,4-5, fuligineis, asperulis. 



Hab. ad terram cretaceo-sabulosam in Horto botanico Patavino. 



RICHONIA Boud. in Rev. Myc. 1885. p. 224 (Etym. A. cl. Richon 

 cui genus dicatum). — Perithecia semper repieta, firma, sparsa, 

 superficialia, carbonacea, astoma, supra rotunda, subtus depressa, 

 intus gruraosa. Asci clavati, crassi, 2-6-spori, mox resoluti. Spo- 

 ridia majora, didyma, loculis rotundatis, obtiisis, ad septum constri- 

 cta, primo levia, hyalina, guttulata, dein filamentosa. marcescentia, 

 olivascentia, denique masima. aterrina, ruguiosa et difiormia. Pa- 

 raphyses numerosse, tenues, ramosissiraae et intricatae, ascos spori- 

 diaque circumdantes. — Genus Perisporiaceayumhypogseum ah), 

 rhizophilura a geaere Zopfia sporidiis fiiamentosis, non appendicu- 

 latis et ascis clavatis omnino diversum. 



1. Richonla variospora Boud. in Rev. Myc. 1885, p. 265, tab. LVI, 16O6 

 fig. 1. — Peritheciis sparsis, magnitudine variis, 0,5-1 mra. diam., 

 subnitidis, rugulosis; ascis clavatis, ad basim vix attenuatis, apice 

 rotundatis, 2-6-sporis, prirao hyalinis, dein sporidiis fuscescenti- 

 bus et tum resolutis, 100-150 c; 20-35; sporidiis majoribus, dein 

 raaximis, prirao inclusis, hyalinis, levissimis, medio septatis et con- 

 strictis, utrinque perfecte rotundatis intus nucleis duobus oleosis, 

 raaximis fere oranino repletis, cura granulis minutis, ad septum spar- 

 sim positis, dein, ascis detritis, liberis, marcescentibus, paraphyses 

 agglutinautibus, denique difformibus, aterrimis, granulosis, et etiam 

 hyalino-fllamentosis, junioribus hyalinis, levibus, 35-45:^20-22, 

 statu medio olivascentibns et jam fllameutosis, 45-50^25-35, statu 

 extremo aterrirais , 60-70 s 45-50 paraphysibus ramosissirais, te- 

 nuibus, iiitricatis, nou aut obscure septatis, intus vix granulosis. 



Hab. frequens ad radices Asparagi officinalis ad latera 

 viaruna dejectas, Montmoreacy Galliae 



ASTERINA L6v. — Syll. I, p. 39 *). 



*) Plures AsterincB species, peritheeio dimidiato praeditsD, in posterum ad 

 Microthyriaceas transferendaa videntur. 



