743 

 specimina, quae ob characteres morphologicos externos teqae pertinere possent 

 ad genera Sleyia, Actinolhyrium, ACcidium, Urado, Phacorhiza, Uroinyces, 

 Slictis ete. Unde quamvis audax non tamen improbanda illa cl. Massalongi ') 

 sententia, qua3 ait: Stricte loqnendu omnia fungoruni parasiticorum specimina 

 iiucusque e tertiariis formatiouibus effbssa describenda essent sub unico nomi- 

 ne, exempli gratia Pnngites, utolim h\g'^ Algacites, folia omnia dubia Phyl- 

 lites, fructus Carpolilhes, flores Antholilhes vocabantnr. 



His de causis omnibus nominibus, quibus fungorum genera exprimuntur, de- 

 sinentiam ites adjungendam censni, ut clarius ab adhuc vigentibus distingue- 

 rentur, quibus quamris incimis conjungantur ratiouibus, tamen absoiute sequari 

 nequeunt. 



Quod si haec de chai*acteribas generalibas, qaid de speciflcis loquendum? 



Mycologiam fossilem a multis, quibus obnubilatur, erroribus et tenebris non- 

 nisi exactis observationibus ac exemplarium, quibus singulfe species constitn- 

 tae fuere, coraparatione expurgari posse puto. Tuuc tantum taxonomiam fun- 

 gorum fossilium satis veridicam habebimus, quse sane absolutissima evadet 

 quummicroscopiiope interna fungiilorum constitutioue inspectaorganorumcar- 

 poraorphorum structuram singillatim perscrutari licebit. NonuuUae quidem 

 specics tali examini jam subjectaj fuere, at major earura pars scientificis sub- 

 tilibusque his investigationibus se subtraxit, adeo ut certa ratione ad earum 

 speciflcam essentiam et perfectam in classes distributionem determinandas 

 adhuc careamus. 



Et forsan quis mihi fungorum fossilium monographiam conscribenti objiciet 

 prius species jam recoguitas et ratinnes, quibus earum distributin innititur, 

 cribrandas fuisse. Sed opus hoc, utilissimum sane, non seque facile illi, cui exem- 

 plaria, e quibus species istse depromptae fuerunt, desunt, dum icones tanfeum, 

 illaeque minus propriae atque non satis perspicuae (nisi aliquando et hsec omnia 

 desiderentur), in praesto sunt ita ut diagnosi deficlenti et nonnullarum modo 

 specierum inniti tantum posslt. Mihi igitur, quas vehementer optaveram, syste- 

 matis fungorum fossilium emendationes peragerc, quamvis totis viribus huic 

 operi incumberem, irapossibile fuit. 



Clarissimus quoque Heer -) promptae et subtilis horum vegetabilium dis- 

 quisitionis necessitatem adstruens, multas ipsorura aBtiqu.is species liodiernis 

 apprime respondere autumat. Nostri quoque aevi pa.Iaeophytologis '), nullis 



1) A. Masmlonyo et O. SeardbelH. — Studi sulla flora fossile e Geologta stratigrafica dcl Seni- 

 galliese, Iinola 1859, p. 81. 



2) Heer Fl. tertiaria Hel^r. III, p. 242 et 256. 



3) Schenk A. Die fossilen Pflanzenreste, Breslau 1888, p. 16. — Solme-Lauhach It. Einleitung 

 in die Palaeophylologie vom botanischen Standpnnkt, Le.ipzig 1887, p. -35. — Legijuereiix L. Coutri- 

 butions to the fossil Flora o£ the Weslem Territories, P. 11, The Tertiary Flora, pag- 33 (Uu. St. 

 Geol. Snrvey ofthe Territoxies, VII, 1878). — Scliimper und Schenk. Pnl.-eophytologie up. 70-72 (Haiici- 

 buch der PaJteontologie von K. A. Zittel, H Abtli., Miincheu 187/-90). — Oeyltr H. Th. Ufber fo.s- 

 eile Pilanzen von Labuan (Vcga-expeditionen.': vetenskapliga arbetcu, IV, p. 487). 



